Padiþah gönderince Bursa’ya kýrk sipahi,
Haberdar oldu bundan, Molla Fenari dahi.

Þöyle bir mektup yazýp, gönderdi Padiþaha:
(Besmeleyle baþlar ve þükrederim Allah’a.

Kullarýn en acizi ve hakiri olan ben,
Siz Padiþahýmýza duacýyým daimen.

Devlet-i al-i Osman, tâ kýyamete kadar,
Bu þan ve þöhretiyle, her an olsun payidar.

Þunu, Sultanýmýza arz edeyim ki hemen:
Ýsa aleyhisselam, inançlý müminlerden,

Üç kimseyi, bir yere gönderdi ki bir ara,
Hak yolu bildirsinler gidip o insanlara.

Lakin o yerin halký, gelen o insanlarý,
Hemen inkâr ederek, öldürdüler onlarý.

Fakat cenâb-ý Allah, beðenmedi bu hali.
Gönderdi o beldeye hazret-i Cebrail’i.

Emretti ki: (O yere, kalbleri parçalayan,
O çok korkunç ve keskin sayhanla haykýr bir an!)

Cibril o yere gidip, gayet korkunç olarak,
Haykýrýnca, bir anda düþüp öldü cümle halk.

Þimdi Sultanýmýza arz edeyim ki bizzat:
Dün öldürülmesini emrettiðiniz o zat,

Resul-i kibriyanýn soyundan, asil, temiz,
Hürmete layýk olan bir kimsedir þüphesiz.

Zamanýmýza kadar, böyle olgun evliya,
Ayak basmýþ deðildir hatta Anadolu’ya.

Bunun gibi bir zatý, davetçi göndererek,
Ve hatta çok kýymetli hediyeler vererek,

Getirebilseydiniz buraya Buhara'dan,
Olurdu sizin için ebedi þeref ve þan.

Yapmadýðýnýz halde siz böyle bir þey fakat,
Ýlahi iradeyle buraya geldi bu zat.

Hem böyle bir seyyide kýzýnýzý vermekle,
Akrabalýk kurdunuz Resul-i ekrem ile.

Yine arz edeyim ki þunu dahi bendeniz:
Bir hadis-i þerifte Peygamber efendimiz,

Buyurdu: (Ümmetimin âlimleri, hep bir bir,
Beni Ýsraildeki Peygamberler gibidir.)

Sizin damadýnýz da, hadiste bildirilen,
Kimselerden olduðu, bellidir her halinden.

Hem de Resulullahtan fýþkýran feyiz ve nur,
Sizin diyarýnýzda bu zatta etti zuhur.

Þunu da zatýnýza edeyim ki þöyle arz:
Eðer zarar gelseydi kýlýna onun biraz,

Deðil gönderdiðiniz o kýrk adet sipahi,
Mahvolurdu bilcümle ordularýnýz dahi.

Bu, böyle biline ki, hiç þek ve þüphe yoktur.
Ferman, Sultanýmýza aittir, arz olunur.)