(Ali Faki) isminde, var idi ki bir vaiz,
O da, Emir Sultan’dan alýrdý nur ve feyiz.

Sýk sýk Balýkesir’den, Bursa’ya gelip bu zat,
Alýrdý o deryadan çok ilim ve füyuzat.

Hayýr dualarýný alarak o büyüðün,
Dönüp, memleketine giderdi ertesi gün.

O, bir gün kitaplarda bir hadis gördü, fakat,
Bunun doðruluðuna edemedi itimat.

Düþündü ki: Gideyim yarýn Emir Sultan’a.
Hadis midir, deðil mi, sorayým bunu ona.

Geldi bu fikir ile huzuruna Emir’in.
Lakin bu sualini sormadan ona hemin,

O, bu zata bakarak, buyurdu ki: Ey vaiz!
Sahihtir dün kitapta okuduðun o hadis.

O þöyle olmuþtur ki, bir gün ceddim Resule,
Kâfirler, toplanarak sordular ona þöyle:

(Hak Peygambersen eðer, þu Hacer-ül esved’den,
Senin iþaretinle, bir yiðit çýksýn hemen.

Sarýþýn, güzel yüzlü, hem de güzel konuþsun.
Hem elbisesi dahi, temiz ve düzgün olsun.)

O gece nazil oldu Cibril aleyhisselam.
Dedi ki: Hak teâlâ gönderdi sana selam.

Buyurdu ki: (Söyle de, Habibim üzülmesin.
Ýzzetim, azametim, celalim hakký için,

O dua eder etmez kâfirlerin yanýnda,
Biz o genci, o taþtan çýkarýrýz anýnda.)

Kâfirler, Beytullaha toplandýlar o sabah.
Bir iþaret buyurdu o taþa Resulullah.

Taþ ikiye ayrýlýp, içinden güzel, þirin,
Ve temiz elbiseli bir genç çýktý sarýþýn.

Bazýsý bunu görüp, Resule inandýlar.
Bazýsý sihir deyip, dalalette kaldýlar.

Sonra da, Resulullah þöyle buyurmuþlardýr:
(Ey Eshabým, bu gencin üç günlük ömrü vardýr.

Siz onu, bir kýz ile evlendirin bu gece.
Ki, yüksek bir zürriyet kalsýn ondan böylece.)

Genci evlendirdiler, üç gün geçti aradan.
Lakin ölüm haberi, gelmedi yine ondan.

Eshab, Resulullaha ettiler ki þöyle arz:
(Ya Resulallah, sizden, yalan söz sadýr olmaz.

O gencin ölmesini bekliyorduk biz, fakat,
Duyduk, henüz ölmemiþ, sürermiþ hâlâ hayat.)

Buyurdu: (Cebrail’den öðrenmiþtim onu ben.
Yani vahiy deðildi o sözüm Hak'tan gelen.)

O an Cibril gelerek, Resule verdi haber.
Dedi: Ya Resulallah, Rabbimiz selam eder.

Buyurur: (Ey Habibim, o genç, düðün gecesi,
Ekmek hazýrlatmýþtý evi için üç tepsi.

Onu, Besmele çekip yiyeceklerdi ki tam,
Kapýya fakir gelip, istedi biraz taam.

Ekmekleri fakire verip uðurladýlar.
O gece, aç olarak yattý ve uyudular.

Biz de, üç tepsi için, onardan otuz sene,
Ömür ihsan eyledik, bu yüzden kendisine.)