Bu büyük veli zatýn vardý çok talebesi.
Gece gündüz ibadet yapardý hemen hepsi.

Talebenin bir çoðu fakir idi o zaman.
Geçimlerini dahi, saðlardý Emir Sultan.

Her hafta ona gelir, ihtiyaçlarý kadar,
Parayý, ondan alýr ve giderlerdi tekrar.

O talebeden biri, bir gün Emir Sultan’a,
Geldi ve arz eyledi ihtiyacýný ona.

Diðer talebelere sordu Emir Buhari:
(O kardeþlerimizin nasýldýr sýhhatleri?)

Dedi: (Himmetinizle, hepsi de iyidirler.
Afiyetiniz için dua edicidirler.)

Emir Sultan, elini sokup sonra cebine,
Bir akçe çýkararak, verdi onun eline.

Buyurdu ki: (Onlarýn yanýna varýnca siz,
Bizim selamýmýzý onlara söyleyiniz.

Muhafaza etsinler verdiðim bu akçeyi.
Hep bununla alsýnlar lazým olan herþeyi.

Hatta biz bu dünyada olduðumuz müddetçe,
Her ihtiyacýnýza kâfi gelir bu akçe.

Onlar, bu akçemizle rahatça geçinsinler.
Ve kimseden para ve bir þey istemesinler.)

(Peki Efendim) deyip, sarýldý ellerine.
Öptü ve veda edip, evine döndü yine.

Diðer talebelerin yanýna gidip tekrar,
Dedi: (Emir Sultan’ýn, size selamlarý var.)

O anda, hep ayaða fýrlayarak cümlesi.
Onun bu selamýný, ayakta aldý hepsi.

Ve hemen sordular ki: (Sultanýmýz nasýllar?
Ve nasihat olarak, sana ne buyurdular?)

Dedi: (Elhamdülillah, iyidir sýhhatleri.
Ve size, þu akçeyi gönderdi kendileri.

Buyurdu ki: Bununla iktifa eylesinler.
Bu akçeyi kullanýp, bize dua etsinler.

Öyle çok bereketi vardýr ki bunun hatta,
Harcansa da tükenmez, oldukça biz hayatta.

Hep bununla alsýnlar her ne olsa ihtiyaç.
Ve asla olmasýnlar bir baþkasýna muhtaç.)

Onlar, bunu duyunca, o andan itibaren,
Bu dünya muhabbeti tam çýktý kalblerinden.

Bir kutunun içine koydular o akçeyi.
Ve hep o akçe ile alýrlardý herþeyi.

Lakin o bir tek akçe, asla tükenmiyordu.
Zira onun yerine, baþkasý geliyordu.

Onlar, huzur içinde kullandýlar onu hep.
Ve asla etmediler kimseden bir þey talep.

Vakta ki Emir Sultan eyledi Hakka vuslat,
Akçe görünmez oldu kutuda tam o saat.