Ýmam-ý Tirmizi ki, hadis âlimi bir zat.
(Sünen-i Tirmizi)yi o yazdý kendi bizzat.

Rivayet eylediði hadis-i þeriflerden,
Birkaçý, aþaðýda yazýlmýþtýr mealen.

Buyurdu: (Ýnsanlarýn kýzacaðý hallerde,
Hak rýzasý ararsa bir Müslüman her yerde,

Hak teâlâ, o kulu alýr kendi hýfzýna.
Ýnsanlardan bir zarar eriþmez asla ona.

Allah'ýn kýzacaðý iþlerde de biri hep,
Kullarýn rýzasýný ederse eðer talep,

Ýnsanlarýn eline býrakýr onu hepten.
Ve onun, hiç bir zaman kurtulmaz baþý dertten.)

Yine buyurdular ki: (Hak teâlâ, kuluna,
Yumuþaklýk verdiyse, vermiþtir çok þey ona.

Mahþerde, Cehenneme girmesi haram olan,
Cehennemin de onu yakmasý yasak olan,

Kimseler þunlardýr ki, sertlikten çekinirler.
Yumuþak huylu olup, kolaylýk gösterirler.

Söylüyorum Cennete gidecek olanlarý:
Zayýf ve gücü yetmez görürsünüz onlarý.

Ve lakin bir þey için etseler þayet yemin,
Yaratýr Hak teâlâ o þeyi onlar için.

Ve þu kimselerdir ki, girerler Cehenneme:
Acele ederler ve sert davranýr âleme.

Yumuþak davranan ve kolaylýk gösterenler,
Hayvanýn yularýný tutanlara benzerler.

Durdurmak isteseler, onlara uyar hayvan.
Kayalýða sürseler, oraya koþar o an.)

Buyurdu: (Ayaktayken kýzarsanýz eðer siz,
Hemence oturun ki, yatýþsýn siniriniz.

Eðer oturmakla da geçmiyor ise bu hal,
Bulunduðunuz yerde, bir müddet yatýn derhal.)

Ve yine buyurdu ki: (Ýki mümin kimseler,
Bir husus üzerinde ihtilafa düþseler,

Birisi, haksýzlýðý kabul etse ve hatta,
Yüzde yüz haklý olan, o olsa hakikatta.

Ve lakin (ben haksýzým) deyip o arkadaþa,
Böylelikle etmezse onunla münakaþa,

Allah, köþk verecektir bu kullara cennette.
Bunun kefili ise, o gün benim elbette.)

Buyurdu: (Dünyadaki ameliniz, hep bir bir,
Yakýn akrabanýza, kabrinde bildirilir.

Ýyi iþlerinizi görünce sevinirler.
Lakin aksi olunca, hayli kederlenirler.

Derler ki: Ya ilahi, affeyle bu kulunu.
Hidayet nasip edip, sonra kabzet ruhunu.)

Buyurdu: (Ýnsanlara teþekkür eylemeyen,
Hak teâlâya dahi þükredemez katiyen.

Melekler, tartar iken Mizan’da amelini,
Olmaz güzel ahlaktan daha aðýr geleni.)