Ömer bin Abdülaziz, bir gün Hasan Basri’ye,
Mektup yazdý, Bana bir nasihat eyle diye.

Buyurdu ki: (Ya Ömer, bu dünya bir hayaldir.
Ona gönül kaptýrmak, kul için fena haldir.

Ýnsanlar uykudadýr, ölünce uyanýrlar.
Bugün bilmeseler de, yarýn iyi anlarlar.

Kimi sevindirirse bu dünya bir iþinde,
Üzücü bir þey vardýr mutlak neticesinde.

Bu dünyada sevinen, aldanmýþtýr muhakkak.
Bugün iyi görünen, fenadýr yarýn mutlak.

Bu dünyada, nimetle bela bir aradadýr.
Bugün biraz sevinsen, yarýn bir hüzün vardýr.

Karþýna ne gelecek, bilinmez aþikâre.
Ki, insan ona göre alsýn tedbir ve çare.

Arzularý yalancý, emelleriyse boþtur.
Ýyilikleri keder, güzelliði nahoþtur.

Rahatlýk ve musibet zamanýnda da insan,
Bir çok tehlikelerle karþýlaþýr çok zaman.

Ýndallah zerre kadar kýymeti yok dünyanýn.
Bugün bilinmese de, bilinir elbet yarýn.

Ýsa aleyhisselam þöyle buyurmuþlardýr:
(Bineðim ayaklarým, katýðýmsa açlýktýr.

Abam yün, ýþýðým ay, suyum nehir ve ýrmak.
Dünyada benden zengin bir kimse yok muhakkak.)

Yine bir baþkasýna buyurdu ki bir zaman:
(Yalnýz halis amelle kurtulur yarýn insan.

Cennet de, bir insanýn, ederek halis niyet,
Yaptýðý amellerin mükafatýdýr elbet.

Dýþýn, içe uymasý lazýmdýr ki muhakkak,
Eðer böyle olmazsa, olur o dinde nifak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Merak edersen eðer,
Ki, dünya, senden sonra nasýl bir hale girer?

Ýlk ölenlerden sonra, nasýl olduðuna bak.
Zira senden sonra da, öyle olur muhakkak.

Tövbenin, þartlarýna uygun olmasý için,
Halis piþman olmasý lazým gelir kiþinin.

Ve sadece dil ile kabul olmaz istiðfar.
Býrakmýþ olmalýdýr günahý da a’zalar.

Bir tövbe, þartlarýna uygun olmazsa eðer,
O da, baþka tövbeye muhtaç olur bu sefer.

Kiþi, küçük yaþýnda baþlarsa din ilmine,
Yazý yazmak gibidir, bu, mermer üzerine.

Ýlmi, ihtiyarlýkta öðreneninse hali,
Olur su üzerine yazý yazmak misali.

Hak teâlâyý bilen, tanýyan, Onu sever.
Dünyayý seven ise, soður ve nefret eder.

Mümin, boþ iþler ile iþtigal etmez asla.
Baktýðý ibret olur, her iþi de ihlasla.

Âlimler olmasaydý, dünyada olmazdý tad.
Onlarýn varlýðýyla gönüller olur abad.)