Ýbrahim bin Edhem ki, meþhur tabiindendir.
Hem dahi Evliyanýn en büyüklerindendir.

Vaktiyle sultan olup, tahtýnda uyur iken,
büyük bir gürültüyle uyanmýþtý aniden.

Damdan ses geliyordu, düþtü bir endiþeye.
Seslendi heyecanla: (Damdaki kimdir?) diye.

Dedi ki: (Ben tanýdýk biriyim buralarda.
Kaybettiðim devemi arýyorum burada.)

Dedi: (Ey þaþkýn adam, bu, ne garip iþ ama?
Kaybolan deve için, çýkýlýr mý hiç dama?)

Dedi ki: (Be hey gafil, garip iþ dersin, lakin,
Benimkinden daha çok gariptir senin halin.

Sen, altýn taht içinde ararsýn da Rabbini,
Bu haline bakmayýp, kýnarsýn bir de beni.

Damda deve aramak, elbette çok gariptir.
Ve lakin senin halin, daha da acayiptir.)

Bunlarý iþitince, korku geldi kalbine.
Sonra, bir çeki düzen verdi eski haline.

Bir gün de, sarayýnda vermiþti bir ziyafet.
Devlet erkanýndan da, vardý büyük bir heyet.

Ýbrahim Edhem dahi, kendine mahsus olan,
Yerine, henüz yeni oturmuþtu ki, o an,

Girdi heybetli biri saraydan içeriye.
Soramadý hiç kimse ona (Sen kimsin?) diye.

Zira öyle heybetli idi ki bu gelen zat,
Sormaya çekindiler vazifeli her zevat.

Doðruca Ýbrahim’in yanýna geldi o da.
Sordu ona: (Sen kimsin, ne ararsýn burada?)

Dedi ki: (Ben yolcuyum, yolum vardýr bir nice.
Konaklamak istedim, bu handa iki gece.)

Ýbrahim Edhem ise, sinirlenip dedi ki:
(Fakat bu, bir saraydýr, yolcu haný deðil ki.)

O kiþi, Ýbrahim’den bunlarý iþitince,
Sordu ki: (Peki bu yer, kimindi senden önce?)

(Falanýndý) deyince, dedi ki heybetli zat:
(Peki de, ondan önce kimindi bu saltanat?)

Cevaben (Filanýndý) deyince, bu sefer de,
Sordu ki: (Ondan önce, kim sultandý bu yerde?)

(Falan oðlu filandý) deyince de, o zaman,
Sordu ki: (Ondan evvel, bu yerde kimdi sultan?)

Geçmiþ padiþahlarý saydýrarak böyle hep,
Sordu ki: (Bu saydýðýn sultanlar n'oldu acep?)

Dedi: (Hepsi öldüler, tükendi zamanlarý.)
O dedi: (Böyle olur zaten yolcu hanlarý.

Bu nasýl saraydýr ki, insanlar gider, gelir.
Böyle olan yerlere, saray deðil, han denir.

Ey Ýbrahim, kendini aldatma bunlar ile.
Gün gelecek, buradan göçeceksin sen bile.)

Peþinden, terk eyledi sarayý heybetli zat.
O, ardýndan yetiþip, sorunca ona bizzat,

Dedi ki: (Ben Hýzýr'ým, ikaz ettim ki seni,
Çýkarasýn kalbinden, bu dünya sevgisini.)