Ýbrahim-i Havvas’ý, geldi biri görmeye.
Sual etti (Ýmanýn esasý nedir?) diye.

Buyurdu ki: (Olmaz bu, sözle ve anlatmakla.
Bu sualin cevabý, verilir yaþamakla.

Mekke'ye gidiyorum, istiyorsan sen de gel.
Ki, bunun cevabýný öðrenesin mükemmel.)

Ve nihayet ikisi, çýktýlar yola o gün.
Yemekleri, gaibten geliyordu her öðün.

Önlerine, zahmetsiz gelince her gün taam,
Yiyerek, yollarýna ederlerdi hep devam.

Bir gün çölde giderken, rastladýlar bir þahsa.
O, gelip selam verdi, Ýbrahim-i Havvas'a.

Bir müddet onun ile, bir þeyler konuþarak,
Ayrýlýp geri gitti, atýný koþturarak.

O sordu ki: (Efendim, kimdi o giden kiþi?
Konuþup döndü hemen, merak ettim bu iþi.)

Buyurdu: (Sen vakta ki sormuþ idin bir sual.
Sorduðun o sualin, cevabýdýr iþbu hal.)

Dedi ki: (Ey Efendim, baðýþlayýnýz beni.
Pek iyi anlamadým, bu iþin hikmetini.)

Buyurdu: (O, Hýzýr'dý, dedi ki: Ýzninizle,
Ben dahi yanýnýzda, geleyim mi sizinle?

Lakin kabul etmedim, onun teklifini ben.
O da Peki diyerek, ayrýlýp gitti hemen.)

Dedi: (Aman efendim, Hýzýr gibi nimeti,
Kabul etmemenizin, nedir acep hikmeti?)

Buyurdu ki: (Evladým, kabul etseydim eðer,
O dahi, bizim ile gelecekti beraber.

Böyle mübarek bir zat, yoldaþ olunca bize,
Korktum ki, itimadým azalýr Rabbimize.

Hýzýr'a güvenerek, rahat olurdu gönlüm.
Ve korktum ki, bu yüzden bozulur tevekkülüm.

Her imdat isteyene, Hak teâlâ izniyle,
Yardýma koþan Hýzýr, gelseydi bizim ile,

Ederdik kendisine çok güven ve itimat.
Hakk’a baðlýlýðýmýz, gevþerdi böyle fakat.

Bu, güvenmek olurdu Allah'tan gayrýsýna.
Bu da, zarar verirdi, imanýn esasýna.

Ýmaný kâmil olan, þöyledir ki evladým,
Rabbinden baþkasýndan, istemez asla yardým.

O, ne kadar görse de, sýkýntý ve musibet,
Ondan gayri kimseden, istemez asla medet.

Yalnýz Ona güvenir, sýrf Ondan yardým ister.
Her sýkýntý anýnda, hep Ona dua eder.

Ondan baþkalarýna, baðlamaz hiç kalbini.
Baþý derde düþünce, arar hemen Rabbini.

Bilir ki, Allah onu bilir, görür, iþitir.
Duyar yalvarmasýný, imdadýna yetiþir.

Hep Rabbine güvenir, hiç görmez mahlukatý.
Ýþte budur evladým, imanýn hakikatý.)