Halife Harun Reþid, bir gün Ebu Yusüf’e,
Mektup yazýp dedi ki: (Nasihat eyle bize.)

Yazdý ki: (Hak teâlâ, verdi sana bu iþi.
Lakin bunu, hakkýyle, tam yapamaz her kiþi.

Zira mesuliyeti pek çoktur ahirette.
Mazlumlar, haklarýný senden alýr elbette.

Nasýl ki mesul ise, bir çoban sürüsünden,
Sultan dahi mesuldür, teb’asýnýn hepsinden.

Yapacaksan bugün yap, iyi iþ, salih amel.
Zira hiç belli olmaz, ani gelir hep ecel.

Azabýndan korkarak, rahmetini umarak,
Kulluk eyle Allah’a, halisane olarak.

Kim korkup sýðýnýrsa, Allahü teâlâya,
Allah da, onu korur, uðratmaz bir belaya.

Yapacaðýn iþleri, öyle seç ki bu günde,
Yarýn mahcup etmesin, seni mahþer gününde.

Yok ise amelinde eðer ki ihlas hali,
Çarpýlýr suratýna, bir paçavra misali.

Ey Harun, sen yolcusun, al yanýna çok azýk.
Aksi halde mahþerde, fayda etmez piþmanlýk.

Kalblerin titrediði, çok korkunç yerdir o yer.
Ve asla geçmez o gün, özür ve bahaneler.

Allah’ýn huzurunda, o gün bütün ins ve cin,
Amel defterleriyle toplanýr hesap için.

O gün herkesin baþý, korku ile eðilir.
Ve bekler ki, hakkýnda, nasýl hüküm verilir?

O günü düþünüp de, amel etmeyen insan,
Öyle piþman olur ki, anlatamaz hiç lisan.

O gün öyle gündür ki, kayar pek çok ayaklar.
Allah’ýn huzurunda, çetin olur hesaplar.

Cevap verilemezse, olur büyük piþmanlýk.
Lakin olan olmuþtur, çaresi yoktur artýk.

Ömür çok az, iþ mühim, hayli zordur o hesap.
Öyleyse kork Allah’tan, çetindir zira azap.

Ey Harun, hiç güvenme bugün sultanlýðýna.
Zira mahþer gününde, bakmazlar asla buna.

Makam ve mevkilerin, o gün olmaz deðeri.
Görür herkes karþýlýk, nasýlsa amelleri.

Þunu da bilmiþ ol ki, sen baþýboþ deðilsin.
Bütün yaptýklarýndan, hesaba çekilirsin.

Cevabýn nasýl olur, onu düþün þimdi sen.
Öyleyse cevabýný, hazýr eyle þimdiden.

Her ne amel ettinse, bir ömür müddetince,
Hep amel defterine yazýlýr ince ince.

Mahþerde, satýr satýr okunacak sana hep.
Günahýn okundukça, ne olur halin acep?

Hem o gün bulamazsýn kaçacak bir yer dahi.
Sen bunlarýn hepsini, göreceksin vallahi.)