Ýmam buyuruyor ki Kimya-yý saadet’te:
(Nefse, ceza vermeli her günahta elbette.

Hiç affetmemelidir onun bir hatasýný.
Her günah iþledikte, vermeli cezasýný.

Eðer göz yumulursa, daha azar, þýmarýr.
Önüne geçilemez tehlikeli hal alýr.

Mesela haram yerse, aç býrakmalý biraz.
Harama baktý ise, mubaha baktýrýlmaz.

Biri, cünüb olmuþtu rüyasýnda bir gece.
Ve lakin tembellikten, gusletmedi hemence.

Çünkü nefsi dedi ki: (Hava soðuk bu vakit.
Sabret, sabah olsun da, o zaman hamama git.)

Nefsi, bu vesveseyi verince kendisine,
Fýrladý yataðýndan inat için nefsine.

Gusledip, hem nefsine ceza olsun diyerek,
Ýbadetle geçirdi geceyi sabaha dek.

Ve dedi ki: (Rabbinin emrettiði bir iþte,
Gevþek davranan nefsin cezasý budur iþte.)

Ebu Talha vardý ki Sahabe-i kiramdan,
Namaz kýlýyor idi bað içinde bir zaman.

O ara, güzel bir kuþ gelip kondu yanýna.
Kaç rekat kýldýðýný þaþýrdý bakýp ona.

O da, kendi kendine dedi ki: (Bak ey nefsim!
Benim, dünya malýnda, asla yok bir hevesim.

Rabbimin huzurunda ederken Ona taat,
Ondan gayri bir þeye edilir mi iltifat?

Madem ki düþüyorsun sen böyle bir hataya,
Ben de tasadduk ettim bu baðý fukaraya.)

Biri de anlatýr ki: Babamýz uyuyordu.
O sýrada birisi, geldi ve onu sordu.

Ben de, (Babam uyuyor) deyince o kimseye,
(Bu zaman uyunur mu?) deyip döndü geriye.

Merak edip, ardýndan gidince onun biraz,
Baktým, kendi kendine diyor ki: (Ey boþboðaz!

Nene gerek, gayrinin iþine karýþýrsýn.
Niçin bir baþkasýnýn haliyle uðraþýrsýn?

Eðer uygun deðilse akþama yakýn yatmak,
Zararý ona olur, sana ne behey ahmak!

Bugünden itibaren bir sene müddet ile,
Her gecen, uyumadan geçecek ibadetle.)

Temim-i Dari vardý, Sahabedendi o da.
Bir akþam namazýný, kaçýrmýþtý uykuda.

Uyanýp, çok üzüldü ve dedi ki nefsine:
(Sana, ceza olarak uyku yok tam bir sene.)

Yine Mecma adýnda bir kimse vardý ki hem,
Bir gün, bir pencerede kadýn gördü namahrem.

O andan itibaren ahd etti ki o dahi:
(Artýk bakmayacaðým yukarýya vallahi.)