Hazret-i Aiþe’den radýyallahü anha,
Nakledilir: Evimde idim ki tek ve tenha,

Ýçeri, Resulullah teþrif etti bir yerden.
Saygý için, ayaða kalkýyordum ki hemen,

(Kalkma!) deyip, oturdu gelip yanýbaþýma.
Sonra, koyup uyudu baþýný kucaðýma.

Sakal-ý þerifinde saydým tam dokuz adet,
Beyazlanmýþ kýl vardý, mahzun oldum begayet.

Düþündüm ki: Dünyadan giderse benden önce,
Ümmeti, Peygambersiz kalacaktýr böylece.

Aðlayýp, gözlerimden boþandý yaþlar o gün.
Düþtü bir damlasý da, nur yüzüne Resulün.

O zaman Resulullah uyanarak uykudan,
Buyurdu: (Ya Aiþe, nedir seni aðlatan?)

Arz ettim düþüncemi, buyurdu: (Ya Aiþe!
Hangi hal þiddetlidir ölü olan kiþiye?)

Dedim ki: (Hanesinden götürüldüðü hali,
Çok üzüntülü olup, aðlar bütün iyali.)

Buyurdu: (Ya Aiþe, doðru, bu çok çetindir.
Bundan daha þiddetli acaba hangisidir?)

Dedim: (Kabre konup da, üzeri örtülünce,
Ameliyle baþbaþa kalýr, herkes gidince.)

Buyurdu: (Ya Aiþe, doðrudur söylediðin.
Bundan daha þiddetli ne vardýr meyyit için?)

Sükut edip, edeple arz ettim ki hem dahi:
Allah ve Resulullah bilirler daha iyi.

Buyurdu: Ya Aiþe, daha da zoru vardýr.
Gasilin yýkamaya baþladýðý zamandýr.

Parmaðýndan, yüzüðü çýkarýp, baþlar iþe.
Elbisesi, rütbesi, çýkarýr ne var ise.

O zaman çýplak görüp, ruh kendi bedenini,
Bir üzüntü, piþmanlýk kaplar hemen kendini.

O kederli haliyle eder ki öyle feryat,
Ýnsan ve cinden gayri iþitir her mahlukat.

Bu çýplak hali, ona, gelir ki öyle acý,
Baþucuna gelir ve der ki: (Ey yýkayýcý!

Yavaþ tut bedenimi, zira çok çekti zahmet.
Dikkat et de, çekmesin daha fazla eziyet.)

Teneþire gelince, der ki: (Ricam var benim.
Suyu sýcak etme ki, incinmesin bedenim.)

Kefene sarýlýrken, nida eder bir daha.
Der ki: (Yakýnlarýmý göreyim son bir defa.

Beni bu halde görüp, hiç feryat etmesinler.
Onlar da, çünkü yarýn ölürler birer birer.)

Musallaya gelince, seslenir: (Ey iyalim!
Bakýn, ibret alýn ki, böyledir iþte halim.

Ayrýlýk günü yoktur bunun gibi dünyada.
Elveda, kýyamette görüþürüz bir daha.)

Namazý kýlýnýp da, omuzlarda giderken,
Der ki: (Yavaþ götürün, incinirim yoksa ben.)

Kabirde seslenir ki: (Ey dostlarým, þimdi siz,
Beni, bu ýssýz yerde býrakýp gidersiniz.

Baþbaþa kalýrým ki mezarda amelimle,
Olmaz hiç ilgilenen bu kabirde benimle.)