Kabirde, kâfirlerle günahkâr müminlere,
Azap yapýlacaktýr günahlarýna göre.

Hem ruha, hem bedene olacaktýr bu azap.
Dünya azaplarýna benzemez bu ýzdýrap.

Geçici olsa bile dünya azabý gibi,
Ahiret azaplarý cinsindendir tabii.

Kabir azaplarýndan kurtulabilmek için,
Dört þeyi, tam yapmasý lazým gelir kiþinin.

Yine kurtulmak için kabir azaplarýndan,
Dört þeyden de kaçýnmak lazým gelir her zaman.

Yapmasý lazým gelen o dört husus þunlardýr:
Beþ vakit farz namazý, vaktinde kýlmalýdýr.

Zengin ise, malýnýn uþur ve zekatýný,
Verip, kurtarmalýdýr her zarardan malýný.

Ve Kur'an-ý kerimi, tecvide riayetle,
Devamlý okuyarak, zevk almalý gayetle.

Allahü teâlâyý çok hatýrlamalýdýr.
Bunlarý tamam yapmak, mezarý nurlandýrýr.

Kaçýnmak icab eden dört þeyden, ilki yine,
(Ýdrar sýçratmamak)týr helada üzerine.

Ýkinci, (koðuculuk), yani söz taþýmaktýr.
Bunu yapanlara da, kabirde azap vardýr.

Üçüncüyle dördüncü, (yalan) ile (hýyanet).
Bu iki günahtan da kaçýnmak lazým elbet.

Peygamber efendimiz, Baki kabristanýnda,
Bir gün, gelip durdular iki kabir yanýnda.

Oradaki Eshaba, sordu: (Bu iki kabir,
Falanca erkek ile kadýnýn deðil midir?)

(Evet ya Resulallah) deyince ordakiler,
Resulullah, onlara þöyle beyan ettiler:

(Ben, yemin ederim ki Allahü teâlâya,
Öyle bir vurdular ki þu anda bu mevtaya,

Bilcümle uzuvlarý, param parça oldu hep.
Bu kiþi, devam üzre olur böyle muazzep.

Canýnýn acýsýndan etti ki öyle feryat,
Ýns ve cin haricinde, duydu bütün mahlukat.

Gizleyebilseydiniz bu sýrrý eðer biraz,
Allahü teâlâya ederdim dua, niyaz.

Kabirlerinden çýkan bu feryat seslerini,
Siz de iþitirdiniz benim duyduðum gibi.)

Oradaki Sahabe, sordu: (Ya Resulallah!
Onlarýn iþlediði acaba hangi günah?)

Buyurdu: (Falan erkek, üstüne bevil, idrar,
Sýçratýrdý, bu yüzden azaba oldu duçar.

Falanca kadýn ise, gýybet ederdi ki hep,
Onun azabýna da, bu günah oldu sebep.)

Ebu Said-i Hudri, rivayet ediyor ki:
Resulullah, hadiste þöyle buyuruyor ki:

(Kâfire, mezarýnda, tam doksan dokuz yýlan,
Musallat olunur ki, sokarlar onu her an.)

Ve yine buyurdu ki: (Ölürken bir Müslüman,
Cennetteki yerini görüp olur þadüman.

Ölüp, Hak teâlâya kavuþmak ister ancak.
Allahü teâlâ da, ister ona kavuþmak.)