Kýyamet kelimesi, Kýyam kökünden gelir.
Yani ayaða kalkmak ve dirilmek demektir.

Ýmanýn bir þartý da yine Ýslamiyet’te,
Ahiret hayatýna inanmaktýr elbette.

Et ve kemik, çürüyüp olsa da toz ve toprak,
Sonra, diriltecektir onlarý cenâb-ý Hak.

Ruhlar, bu bedenlere girip canlanacaktýr.
Ve herkes, mezarýndan, dirilip kalkacaktýr.

Ne þekilde idiyse her kiþi öldüðünde,
Yine, ayný þekilde dirilirler o günde.

Eðer sorulursa ki: (Bu, ne zaman olacak?)
Kýyametin vaktini, Rabbimiz bilir ancak.

Yalnýz alametleri vardýr ki kýyametin,
Çoðu çýktý meydana küçük alametlerin.

Bazýsý þunlardýr ki: Ýlim irfan yok olur.
Ýnsanlarýn baþýna, cahiller hakim olur.

Düþerler itibardan, ilim ehli kimseler.
Cahiller, her tarafta olur üstün, muteber.

Ýnsanlar arasýnda, kalmaz olur emanet.
Sözüne emin kiþi bulmak zor olur gayet.

Þerrinden halas için, ikram görür zalimler.
Erkek kadýna uyup, anaya isyan eder.

Her evde çalgý çalar, ezan duyulmaz olur.
Ýnsanlarýn cahili, mecliste ferman okur.

Köpek diþi misali, yüksek olur binalar.
Yolculuk seri olup, yakýn olur uzaklar.

Hiç ilmi olmayanlar, âlim diye tanýnýr.
Hayâsýzlýk çoðalýp, meydan deyyusa kalýr.

Herkes der: (Ben haklýyým, haksýz bana uymayan.)
Çok övülen kimsede, bulunmaz zerre iman.

Sonra gelen, beðenmez, atasýný, ceddini.
Onlarý ahmak bilip, büyük sanýr kendini.

Adam öldürmelerle, çoðalýr hem fitneler.
Bid’atler revaç bulup, terk olunur sünnetler.

Deccal vekilleri de çýkýp daha sonradan,
Ýnsanlarý aldatýp, çýkarýr doðru yoldan.

Her yerde, her köþede bulunur çok zalimler.
Mazlumlarýn malýný, zor ile gasbederler.

Ýnsanlar arasýnda, kalmaz sevgi, muhabbet.
Doðru konuþanlara edilir hem hakaret.

Kadýnlar çok azýtýp, kalmaz hiç hayâ, edep.
Ve hatta erkekleri, kadýnlar saptýrýr hep.

Ayýp diye bilinir, Ýslam’a uygun iþler.
Yeme ve içmesinde israf eder kiþiler.

Kadýnlar, kocasýný dinlemez, eder isyan.
Sadece bir ses için dinlenir yüce Kur'an.

Hep Ýslam’a muhalif fena iþler yapýlýr.
Hatta Ýslamiyet’in sadece adý kalýr.

Mescitler olsa bile, bulunmaz cemaati.
Dýþtan mamur olsa da, haraptýr lakin içi.

Erkekler, kadýn gibi giyer ipek elbise.
Ve hatta kadýnlýða özenir çoðu kimse.

Zina sanat sayýlýp, revaç bulur o zaman.
Kadýnlar dar giyinir, açýlýr baldýr, gerdan.