Alametlerin hepsi, çýkýp sona erince,
Kýyametin kopmasý, yakýnlaþýr iyice.

Sonra, ferahlatýcý, serin bir rüzgar eser.
Ne kadar mümin varsa, böylece vefat eder.

(Allah) diyen bir kimse, kalmaz olur dünyada.
Ve kalkar bu dünyadan, büyük nimet (Kur'an) da.

Yer yüzünde, sadece kâfirler kalýr artýk.
Kaplar bütün dünyayý fesat, zulüm, sapýklýk.

Kâfirler, azgýn, þaþkýn dolaþýrken nihayet,
Onlarýn üzerine kopar birden kýyamet.

Ýsrafil adýndaki melek de, bundan sonra,
Hak teâlâ emriyle, üfürür o an (Sur)a.

Öyle bir ses çýkar ki, o sesin þiddetinden,
Ne kadar canlý varsa, ölürler hepsi birden.

Dört büyük melek ile, Arþ’ý tutan dört melek.
Kâinatta, sadece bunlar canlý kalýr tek.

Hazret-i Azrail’e, Hak teâlâ emreder.
O yedi meleðin de ruhlarýný kabzeder.

Onun dahi ruhunu kabzeder cenâb-ý Hak.
Her canlý, tatmýþ olur ölümü yok olarak.

Hak teâlâdan baþka, hiçbir þey yoktu önce.
O gün, yine yok olup, kendi kalýr sadece.

Kýyamet kopmasýný irade edince Hak,
Yollarýndan çýkarak, daðýlýr cümle eflak.

Bu gökler yarýlýr ve yýldýzlar daðýlýrlar.
Daðlar da, parça parça olur ve yok olurlar.

Denizlerin bazýsý, karýþýr bazýsýna.
Âlemlerin bazýsý, girer bazýlarýna.

Dizili bir incinin daðýlmalarý gibi,
Perakende olurlar yýldýzlarýn her biri.

Yeryüzünde, ne kadar büyük dað varsa eðer,
Pamuk gibi atýlýp, toz haline gelirler.

Gökler, gülyaðý gibi erir ve akar hatta.
Güneþin nuru gidip, siyah olur adeta.

Yedi kat yer ve gökte, Hak teâlâdan gayri,
Melek, cin ve insandan, hiç kimse kalmaz diri.

Bu kâinat içinde ne varsa, hep yok olur.
Sadece Allah kalýp, þöyle nida buyurur:

(Ey dünya, nerde hani sana gönül verenler?
Nerde senin içinde Rab’lýk dava edenler?

Senin güzelliðine baðlayýp da kalbini,
Ahireti unutan gafiller nerde, hani?

Verdiðim rýzký yiyip, bana ortak koþanlar,
Nerdedir bana karþý o haddini aþanlar?

Rýzkýmla kuvvet bulup, rab bilenler kendini,
O cebbar ve zalimler, nerdedir þimdi, hani?

O acizlikleriyle kibirlenen ahmaklar,
Büyüklenenler hani, nerdedir þimdi onlar?)

Sonra da, (Mülk kimindir?) buyurur ki mealen,
O zaman, bu suale olmaz bir cevap veren.

Zira cenâb-ý Hakkýn böyle sorduðu anda,
Ondan gayri bir varlýk bulunmaz kâinatta.

Sonra da, bu suali kendi cevaplandýrýr:
(Vahid ve kahhar olan cenâb-ý Allah’ýndýr.)