Mizan’ýn iki gözü, yani kefesi vardýr.
Biri (zulmet)ten olup, ikincisi (nur)dandýr.

Mizan günü, insanlar secdeye kapanýrlar.
Lakin secde edemez kâfir ve münafýklar.

Zira imansýzlarýn hepsinin beli o gün,
Sanki demir kesilip, hiç olmaz secde mümkün.

Kur'anda, Nun suresi, kýrkikinci âyeti,
Þöyle beyan ediyor bize bu hakikati:

(Secdeye çaðrýlýrlar mahþer günü cümle halk.
Lakin buna, kâfirler olamazlar muvaffak.)

Herkes secdede iken, Hak teâlâ bu sefer,
Þöyle nida eder ki, duyar hep ehl-i mahþer.

Buyurur ki: (Bu günün hakimi benim yalnýz.
Bana, hiçbir zalimin zulmü etmez tecavüz.)

Hükmeder ilk evvela hayvanat arasýný.
Alýr boynuzsuz koyun, boynuzludan hakkýný.

Dað hayvanlarý ile her çeþit bütün kuþlar,
Hepsi, aralarýnda o gün hesaplaþýrlar.

Sonra, (Toprak olunuz!) diye nida olunur.
Hayvanatýn cümlesi, bir anda toprak olur.

Kâfirler þöyle der ki buna hayýflanarak:
(Keþke hayvanlar gibi, olsaydýk biz de toprak.)

Bunu da, cenâb-ý Hak Kur'an-ý keriminde,
Bildiriyor Amme’nin sonuncu âyetinde.

Onlar toprak olunca, Hak teâlâ bahusus,
Þöyle nida eder ki: (Nerdedir Levh-i mahfuz?)

Yine bu nidayý da, arsa-i Arasat’ta,
Ehl-i mahþerin hepsi, iþitir o saatta.

Hesap baþlamýþtýr ki insanlara o zaman,
Baþlanýr sorulmaya, önce Levh-i mahfuz’dan.

Buyurulur ki: (Ey Levh, Tevrat, Ýncil ve Kur'an,
Bunlarda yazdýklarým nerdedir, eyle beyan.)

O der ki: (Ya ilahi, malumdur hazretine.
Cibril teblið eyledi, bir bir sahiplerine.)

Levh’in bu þekildeki cevabýna mukabil,
Hak teâlâ sorar ki: (Nerededir Cebrail?)

Cibril aleyhisselam, titrer halde bu sefer,
Gelir ve hayretinden diz üstü yere çöker.

O zaman Hak teâlâ, hazret-i Cebrail’e,
Hitaben buyurur ki: (Ey Cibril, beyan eyle!

Bu Levh der ki, sen benim bütün vahiylerimi,
Alýp teblið etmiþsin Resullere, öyle mi?)

Buna cevap olarak Cibril aleyhisselam,
Der ki: (Doðru ya Rabbi, ilettim hepsini tam.)

O böyle arz edince, o zaman Hak teâlâ,
Sorar ki: (O tebliði nasýl yaptýn pekala?)

Cibril aleyhisselam, arz eder: (Ya ilahi!
Kendi sahiplerine ilettim her bir vahyi.

Tevrat’ý Musa’ya ve hem Ýncil’i Ýsa’ya,
Götürdüm Kur'aný da Muhammed Mustafa’ya.

Bunlardan ayrý olan sahifeleri dahi,
Kendi sahiplerine ilettim ya ilahi!)

O böyle arz edince, bu sefer Hak teâlâ,
Resulleri çaðýrýp sual eder onlara.