Hak teâlâ çaðýrýp, hem Cibril-i emini,
Sorunca (Nasýl yaptýn sen vahiy tebliðini?)

Der ki: (Bana ya Rabbi, ne vahyettinse eðer,
Harfiyyen Resullere ilettim birer birer.)

O zaman (Ya Nuh!) diye çaðýrýr cenâb-ý Hak.
Huzur-u ilahiye gelir o çok korkarak.

Sual eder ki: (Ya Nuh, Cebrail þöyle der ki,
Sana suhuf indirmiþ, doðru mudur dediði?)

Arz eder ki: (Ya Rabbi, doðrudur, öyle evet.)
Buyurur ki: (Kavminle ne iþ gördün, beyan et.)

Der ki: (Gece ve gündüz, yaptým ben tebliðimi.
Lakin yalanladýlar onlar nübüvvetimi.)

O zaman (Ey Nuh kavmi!) diye nida edilir.
Onlar, grup halinde huzura getirilir.

Hak teâlâ, onlara sorar ki: (Ey Nuh kavmi!
Nuh teblið eyledi mi size benim vahyimi?)

Onlar, inkâr ederek derler ki: (Hayýr, yalan!
Bir þey teblið etmedi o bize hiçbir zaman.)

Onlar böyle deyince, o zaman Nuh Nebi’ye,
Sual eder Rabbimiz (Þahidin var mý?) diye.

Arz eder ki: (Ya Rabbi, son Resulün Muhammed,
Senin Habibindir ki, þahidim Odur elbet.)

Rabbimiz, hakikati bildiði halde yine,
Þöyle sual buyurur Sevgili Habibine:

(Ya Muhammed Nuh der ki, ben yaptým tebliðimi.
Seni de þahid tutar, doðru mudur deðil mi?)

O dahi, Hud suresi, yirmibeþinci âyet,
Var ki, buna cevaben, onu eder tilavet.

O âyette, mealen buyurulur ki zira:
(Biz Peygamber gönderdik Nuh’u o insanlara.

Onlarý korkutarak, dedi ki o nihayet:
Allah’tan baþkasýna etmeyiniz ibadet.)

O zaman buyurur ki bu kavme cenâb-ý Hak:
(Cehennem azabýna oldunuz siz müstehak.)

Ne hesap olunurlar, ne de mizan yapýlýr.
Topyekün hepsi birden, Cehenneme atýlýr.

Bunlardan daha sonra, (Ad kavmi nerededir?)
Diye, Allah katýndan bir nida daha gelir.

Hud aleyhisselamýn kavmidir ki bunlar da,
Yine ayný hususlar sorulur bunlara da.

Peygamber efendimiz, yine eder þehadet.
Onlar da, Cehenneme atýlýrlar nihayet.

Sonra, Hak teâlâdan bir nida daha gelir.
Salih Peygamber ile kavmi davet edilir.

O, Semud kavmidir ki, onlar da inkâr eder.
Derler: (Teblið etmedi bize Salih Peygamber.)

Nuh ve Hud kavmi gibi, Semud kavmine dahi,
Hak olur neticede bir azab-ý ilahi.

Bunlardan sonra yine Marih, Esra ve Duha,
Gibi kötü kavimler vardýr ki birkaç daha,

Bunlar da, hakikati ederler hepsi inkâr.
Kendi Resullerine, yaparlar iftiralar.

Bu yüzden, bunlar dahi güruh güruh, peþ peþe,
Baþka þey sorulmadan, atýlýrlar ateþe.