Hak teâlâ mahþerde, ilk Cibril-i emine,
Sual eder, sonra da tek tek Resullerine.

Her Resul, kendisine inen o kitaplarý,
Allah’ýn emri ile okurlar ayrý ayrý.

Yani Tevrat ve Zebur, sonra Ýncil ve Kur'an,
Okunur mahþer günü Resuller tarafýndan.

Daha sonra bir nida gelir ki: (Ey mücrimler!
Dostlarýmýn içinden, ayrýlýn þimdi sizler.)

Büyük bir korku gelir her insana o saat.
Gayet hareketlenir o esnada Arasat.

Herkes, korku içinde girer birbirlerine.
O anda Hak katýndan bir nida gelir yine.

Buyurur ki: (Ya Adem, evladýnýn içinden,
Kimler Nar’a layýksa, onlarý gönder hemen.)

O dahi bin kiþiden, dokuzyüz doksandokuz,
Kiþiyi, Cehenneme tefrik eder bahusus.

Bir avuç mümin kalýr arsa-i Arasat'ta,
Müminlerin Mizaný kurulur o saatta.

O zaman, bir münadi çýkýp nida ederek,
Çaðýrýr insanlarý hesab için tek be tek.

Lakin o gün, konuþmaz bu dil ile aðýzlar.
Ýþlenen her amele, þahid olur a’zalar.

Bir kul getirilir ki Allah’ýn huzuruna,
(Ey asi ve fena kul!) buyurur Allah ona.

O bunu inkâr edip, þunu sürer ileri.
Der ki: (Ben iþlemedim o fena fiilleri.)

Hak teâlâ buyurur: (Ýnkâr etsen de yine,
Delil ve þahit vardýr hep senin aleyhine.)

Getirilir o kulun Hafaza melekleri.
Ki, onlar kaydetmiþti yaptýðý amelleri.

(Kiramen katibin) de denilir ki onlara,
Gelip, þahit olurlar iþlenen günahlara.

O kiþi, onlarý da ederek red ve inkâr,
Der ki: (Onlar, hakkýmda hep yalan söylüyorlar.)

Sonra mühür vurulur o kimsenin aðzýna.
Ve (Konuþun!) denilir, cümle a’zalarýna.

Bunu, Yasin suresi altmýþbirinci âyet,
Þöyle beyan buyurur bizlere açýk ve net.

(O kýyamet gününde, ben azimüþþan o gün,
Mücrimlerin aðzýný mühürlerim büsbütün.

Ne ki iþledilerse, onlarý ayrý ayrý,
Dile gelip söylerler elleri, ayaklarý.)

O asi kulun dahi aðzý mühürlenince,
Konuþur a’zalarý bu emir mucibince.

Her ne ki iþlediyse, fýsk fücur, günah isyan,
A’zalarý konuþup, ederler bir bir beyan.

Sonra emr olununca Cehennemde yanmaya,
Onlar, a’zalarýný baþlarlar kýnamaya.

(Ne için aleyhimde eylediniz þehadet?)
Deyip, a’zalarýna ederler çok hakaret.

Onlar der ki: (Bu bizim deðil ki elimizde.
Hak teâlâ emretti, beyan ettik hep biz de.)

Artýk diyecekleri hiçbir þey kalmayarak,
Cehennem ateþine olurlar hepsi mülhak.