Ümmet-i Muhammed’den, günahý çok kimseler,
Eðer þefaate de kavuþmamýþ iseler,

Azap için, topluca, kadýn erkek, genç ve pir,
Cehennem kapýsýnýn önüne getirilir.

Cehenneme müvekkel, (Malik) adlý bir melek,
Vardýr ki, hayret eder bu güruhu görerek.

Der ki: (Siz Cehenneme, azaba gelmiþsiniz.
Fakat nasýl oldu ki, baðlanmamýþ eliniz?

Kara dahi olmamýþ birinizin yüzü hem.
Sizden güzel kimseler görmedi hiç Cehennem.)

Onlar, buna cevaben söylerler ki: (Ama biz,
Hazret-i Muhammed’in ümmetine dahiliz.

Lakin iþlediðimiz fazla günah ve isyan,
Sebebiyle, ateþe layýk olduk biz þu an.

Ey Malik, sen þu anda býrak da bizi bize,
Oturup aðlayalým þu fena halimize.)

Malik dahi onlara, der ki: (Aðlayýn, fakat,
Bugünkü aðlamanýz, vermez size menfaat.)

O böyle söylese de, olurlar yine giryan.
Çok þiddetli aðlayýp, ederler feryat figan.

Nice yaþlý erkekler, tutarak sakalýný,
Der: (Boþa geçirmiþim, ah dünya hayatýný.)

Nice kadýnlar dahi, saçlarýndan tutarak,
Der ki: (Ah, rezil oldum günahlara dalarak.)

Nice delikanlýlar, derler: (Ah gençliðimiz!
En kýymetli günleri, hep boþa geçirmiþiz.)

O an, Hak teâlâdan bir nida gelir ki ilk:
(Birinci Cehenneme koy onlarý ey Malik!)

Bu nida üzerine, onlar çok aðlaþýrlar.
(La ilahe illallah) diye baðýrýþýrlar.

Kelime-i tevhidi iþitince Cehennem,
Onlardan, beþyüz yýllýk öteye kaçar hemen.

Yine Hak teâlâdan bir nida gelir derhal.
Buyurur: (Ey Cehennem, bunlarý içine al!)

Böylece atýlýrlar Cehennem ateþine.
Bir ateþ ki, dünyada rastlanýlmaz eþine.

Ateþ, o kimselerin yaksa da her yerini,
Yakmaya gücü yetmez alýn ve kalblerini.

Günahkâr olsalar da, mümindir çünkü onlar.
Ve secde etmiþlerdi Allah’a o alýnlar.

Onlarýn içlerinde vardýr ki biri fakat,
Hepsinden daha fazla aðlayýp eder feryat.

Hak teâlâ sorar ki: (Ne oldu ki ey insan!
Herkesten daha fazla edersin feryat figan?)

O der ki: (Ya ilahi, çektin beni hesaba.
Günahým fazla geldi, layýk oldum azaba.

Gerçi Cehennemine girdimse de þu vakit,
Lakin merhametinden kesmedim hâlâ ümit.

Bilirim, iþitirsin feryat ve figanýmý.
Affedip, kaldýrýrsýn belki bu azabýmý.)

Hak teâlâ, cevaben ona þöyle buyurur:
(Kim nasýl zannederse, o, beni öyle bulur.

Madem benim hakkýmda böyledir senin zannýn,
Affettim ben de seni, kaldýrýldý azabýn.)