Evliya-yý kiramýn en büyüklerindendir.
Nasihatleri ile kalbleri etti tenvir.

O bir gün buyurdu ki: (Öldükten sonra dahi,
Hiç unutulmamayý istiyorsan eðer ki,

Allahü teâlâya eyleme günah, isyan.
Günah iþlememekle yükselir çünkü insan.

Kim, mümin kardeþinin örterse bir aybýný,
Allah da örter onun, mahþerde günahýný.)

Mezarý, dualarýn kabul olduðu yerdi.
Ýnsanlar, dua için, o kabre giderlerdi.

Kendi de, talebesi Sýrri-yi Sekati'ye,
Buyururdu: (Duada, beni eyle vesile.)

Bir dayýsý vardý ki, kadýsýydý o þehrin.
Bir gün gördü bu zatý, kenarýnda bir semtin.

Oturmuþ, bir köpeðe ekmek yediriyordu.
Hatta ayný ekmekten, kendisi de yiyordu.

Onu böyle görünce, dedi: (Ne yapýyorsun?
Köpek ile yemekten hiç utanmýyor musun?)

Buyurdu ki: (Bilakis, utandýðýmdan böyle,
Ekmek yediriyorum bu zavallý köpeðe.)

O esnada havada, baktý, kuþ uçuyordu.
Seslenince, kuþ gelip eli üstüne kondu.

Sonra, utanýr gibi, iki kanadý ile,
Örtmeye çalýþýrdý yüzünü tamamiyle.

Buyurdu ki: (Allah'tan utanýrsa kul eðer,
Ondan, hayvanlar bile utanýr, hayâ eder.)

Dayýsý bunu görüp, hayret etti ve þaþtý.
O dahi utanarak, oradan uzaklaþtý.

Hem Sýrri-yi Sekati anlatýr ki þöylece:
Ben, Maruf-i Kerhi’yi rüyada gördüm gece.

Arþ-ý a’la altýnda, bayýlmýþ gibi, o an,
Hareketsiz dururdu, gayet þaþkýn ve hayran.

Ben onu seyrederken, birden (Bu kimdir?) diye,
Meleklerden birisi, sordu bir diðerine.

O da buna cevaben, dedi ki: (O, Maruf'tur.
Allah’a sevgisinden, hayran ve mest olmuþtur.

O, hep kalýr bu halde, geçse de nice sene.
Ve Rabbini görmeden, gelemez kendisine.)

Yine Sýrri Sekati kendisi anlatýyor:
Bayram günü, hocamý gördüm, hurma topluyor.

Niçin topladýðýný edeple sual ettim.
Bana buyurdular ki: (Bir çocuk gördüm yetim.

Aðlayýp diyordu ki: Hiç yoktur oyuncaðým.
Ona, bu hurmalarla oyuncak alacaðým.)

(Bu iþi ben yapayým) diyerek efendime,
Bir oyuncak alarak, götürdüm o yetime.

O yetim sevinince, bana bir haller oldu.
Kalb gözüm açýlarak, ilahi nurla doldu.