Mevlana hazretleri, edince Hakk'a vuslat,
Namazýný, üstadý kýldýrdý halka bizzat.

Sadreddin-i Konevi, vasiyet gereðince,
Namaz kýldýrmak için, ön tarafa geçince,

Hýçkýrarak aðlayýp, kendinden geçti bir an.
Bu halin sebebini olmadý hiç anlayan.

Kendine geldiðinde, kýldýrdý namazýný.
Sordular sonra ona niçin aðladýðýný.

Buyurdu: (Namaz için geçtiðimde ileri,
Gördüm, saf saf dizilmiþ binlerce melekleri.

Peygamber efendimiz imam olmuþ onlara,
Cenaze namazýný kýlarlardý o ara.)

Ýnsanlar, bunu ondan duyup çok aðladýlar.
Onun büyüklüðünü, daha çok anladýlar.

Celaleddin-i Rumi, âlim ve veli idi.
Herkese þamil olan bir þefkat sahibiydi.

Müslim ve gayr-i müslim, asla ayýrt etmeden,
Herkesin yardýmýna koþardý merhameten.

Onda, insan sevgisi çýkmýþtý zirvesine.
Acýr, þefkat ederdi mahlukatýn hepsine.

Mevlana hazretleri buyurur: (Ey Müslüman!
Sünnet-i seniyeye tâbi ol, uy her zaman.

Helal yoldan kazanýp, helalinden ye ve iç.
Yoksa, ibadetine bir sevap verilmez hiç.

Ýslam’a uygun olsun her amelin ve iþin.
Dýþýn gibi, daima saf, temiz olsun için.

Dargýn durma, git barýþ, hemen geç harekete.
Bunda önce davranan, önce girer Cennete.

Tenhada olunca da, çek günahtan elini.
Zira cenâb-ý Allah, görüyor her an seni.

Sakýn emri altýna girme kendi nefsinin.
Çünkü o, çok kuvvetli bir düþmanýndýr senin.

Hem de o, ahmaklýkta dünyada yeganedir.
Zira her bir arzusu, kendi aleyhinedir.

Yemek, uyku ve sözde, az ile iktifa et.
Çünkü sana, bu yolla eriþir her saadet.)

Yine o buyurur ki: (Ölüm, tatlý bir þeydir.
O, þeb-i aruz yani, bir düðün gecesidir.

Çünkü insan ölünce, kavuþur Mevla’sýna.
Bundan daha sevinçli hiçbir þey olmaz ona.

Bu yolda ümitsizlik ve keder bulunmaz hiç.
Yeter ki dön Allah’a, senindir huzur, sevinç.

Günahlarým çok diye, ümitsiz olma sakýn.
Zira affý, gufraný sýnýrsýzdýr Allah’ýn.)

Bunu, Mesnevi’de de, terennüm etmektedir.
Herkesi, kurtuluþa davet eylemektedir.

Buyuruyor ki: (Gel, gel, her kim olursan da, gel!
Allah’a þirk koþsan da, putperest olsan da gel!

Ümitsizlik dergahý deðildir dergahýmýz.
Tövbeni, yüzbin defa bozmuþ olsan bile gel!)

Mevlana, bu sözlerle demek istiyorlar ki:
(Gel, gel, ümitsiz olma, kurtulursun sen dahi,

Günahýn çok olsa da, tövbe et, affolunur.
Baþka dinden olsan da, iman et, kabul olur.)

Hazret-i Mevlana’nýn hürmetine ilahi!
Onun þefaatýna kavuþtur bizi dahi.