Hafýz Osman Bedreddin, Mahmud-u Samini’nin,
Dergahýna geleli on gün olmuþtu hemin.

Samini hazretleri buyurdu: (Hafýz, kurban!
Misafirlik üç gündür, hizmete baþla heman.

Bizim bir bostanýmýz vardýr ki ilerde bak,
Onu sulamak için sýra sende, haydi kalk!)

(Peki!) deyip, bostana geldi Osman Bedreddin.
Havuzu dolu görüp, suyu saldý velakin,

Sulamamýþ idi ki henüz bir evlek bile,
Baktý, suyu tükenmiþ havuzun tamamiyle.

Halbuki büyük idi o bostanýn havuzu.
Hepsini sulamaya yeterdi hatta o su.

Hiçbir þey anlamayýp, hayret etti bir hayli.
Ve dönüp, üstadýna arz eyledi bu hali.

Hocasý buyurdu ki: (Su vardýr da muhakkak,
Sen göremiyorsundur, git de, gören gözle bak!)

Ayrýlýp, o havuzun yanýna geldi tekrar.
Baktý, havuz su dolu, hem de aðzýna kadar.

O gün ikindi vakti, çaðýrdý onu yine,
Buyurdu ki: (Bostanýn git falanca yerine.

Olmuþ patlýcanlardan topla da biraz getir!
Zira yarýn, dergaha, misafir fazla gelir.)

Bu emir üzerine bostana gitti tekrar.
Lakin bakýp gördü ki, olmamýþ patlýcanlar.

Gelip arz ettiðinde: buyurdu: (Hafýz, kurban!
Olgun patlýcan ile doludur þimdi bostan.

Lakin göremiyorsun, bir daha bak, haydi git!
Gören gözle bakýnca, göreceksin o vakit.)

Geri dönüp, bostana baktýðýnda o tekrar,
Gördü ki, hakikaten yetiþmiþ patlýcanlar.

O, bu kerametleri görüyordu velakin,
(Tütün içiyor) diye, kalbinde yoktu yakin.

Onun bu tereddüdü çoðaldý ki o kadar,
Sonunda, ayrýlýp da gitmeye verdi karar.

Samini hazretleri vakýf oldu bu hale.
Elinde olmayarak üzüldü fevkalade.

Sabah namazdan sonra, cemaate dönerek,
Bir müddet durdu öyle, celalliydi mübarek.

Sonra da buyurdu ki: (Herhangi derdi olan,
Ehline söylemezse, bulunmaz ona derman.

Bizim bu yolumuzda, gururlanmak yasaktýr.
Bir rehbere, þüphesiz teslim olmak esastýr.

Ýnsan, birkaç hocadan ilim edinmek ile,
Ve hazret-i Hýzýr’dan bir þerbet içmek ile,

Bu yolda kâmil olmuþ sayýlmaz tabii ki.
Lazýmdýr ona yine, bir mürþid-i hakiki.

Bir kimse, mürþidinden, tütün içiyor diye,
Ayrýlmak düþünürse, sýðar mý derviþliðe?)