Samini hazretleri, en sonunda dedi ki:
(Seven, hiç sevdiðini býrakýp gider mi ki?)

Sözlerini bitirip, evine gitti sonra.
O gün akþama kadar, hiç çýkmadý bir daha.

Hafýz Osman Bedreddin, dinleyip bu sohbeti,
Hatasýný bildi ve anladý hakikati.

Ýnandý ki, giderse, kendine olur zarar.
Hep orada kalmaya kuvvetli verdi karar.

O velinin sözleri, iz býraktý gönlünde.
Rabbani tesir vardýr evliyanýn sözünde.

Ýçinde hiç tereddüt kalmadý onun asla.
Baðlandý ona artýk, sadakat ve ihlasla.

Ertesi gün, üstadý Samini hazretleri,
Mescide teþrifinde, gülüyordu gözleri.

(Hafýz!) diye seslenip, çaðýrdý huzuruna.
Titreme arýz oldu Hafýzýn her uzvuna.

Telaþla hocasýnýn yanýna koþtu hemen.
Her yeri titriyordu, onun bu heybetinden.

Ellerini öperek, büyük sevgi, hürmetle,
Bildirdi ihlasýný tam bir teslimiyetle.

Samini hazretleri bakarak sonra ona.
Emredip, soktu onu riyazet odasýna.

Sonra dedi: (Hýzýr'dan içmiþsin o gün þerbet.
Fazilet kazanmana sebep oldu o elbet.

Seyyid Ahmed Merami, çok emek verdi sana.
Sebep oldu bu dahi, ilminin artmasýna.

Erzurum’da, rüyada gördüðün o veliler,
Bu tarafa gelmene iþaret eylediler.

Ve Ruslar, Erzurum’a hücum ettiði zaman,
O sabah minarede, okuyan sendin ezan.

Aþk ile okuduðun o ezanýnla hatta,
Evliya ruhlarýný çaðýrmýþtýn cihada.

Bilcümle evliya ve þühedanýn ruhlarý,
Erzurum semasýnda toplandý ayrý ayrý.

Sonra sen, moskoflarý taþa tuttuðun vakit,
Biz dahi oradaydýk, olmuþtuk ona þahit.

Bunlar, evliyalýðýn bazý cilveleridir.
Lakin bunlar, bu yolda aranan þey deðildir.

Asýl gaye ve maksat baþkadýr ey Bedreddin!
Himmetini yücelt ki, tamam olsun nimetin.)

Hocasýnýn himmet ve yardýmýyla nihayet,
Onsekizinci günü, aldý mutlak icazet.

Çok bereketli idi sohbetiyle dersleri.
Hidayete erdirdi bir nice kimseleri.

Ýkiyüzbin Müslüman, bu büyük veli zattan,
Feyiz ve nur alarak, kurtuldu zulümattan.

Kabri Harput’da olup, orada yatmaktadýr.
Ziyaret eyleyenler çok faydalanmaktadýr.