Gönül Sultanları.com >  Evliya Nasihatleri > Üç büyük derdim var > Üç mühim dert
Üç mühim dert
Bir gün, çok aðlýyorken Rabia-i Adviyye,
Sordular, (Aðlamanýn sebebi nedir?) diye.

Buyurdu ki: (Üç büyük derdim var þimdi benim.
Bunlarý düþündükçe, aðlayýp yaþ dökerim.

Bunlardan kurtulmaya, var ise bir kolaylýk,
Bir garanti verin de, aðlamayayým artýk.)

Dediler: (Söyle bize, ne imiþ o dertlerin?
Herhalde hallederiz, kolayý var her þeyin.)

Buyurdu: (Öyle zor ki kastettiðim o dertler,
Zannettiðiniz gibi, kolay halledilmezler.

Biri, son nefesimde, verirken ben canýmý,
Kurtarabilir miyim acaba imanýmý?

Ýkincisi, mahþerde, acep amel defterim,
Saðýmdan mý verilir, soldan mý, yok haberim?

Üçüncüsü, herkesin hesabý görülünce,
Ve layýk olduklarý yere götürülünce,

Cennetlikler ile mi giderim ben acaba?
Yoksa atýlýr mýyým, kötülerle azaba?

Bu korkunç tehlikeler var iken önümde hep,
Ben aðlamayayým da, kimler aðlasýn acep?)

Uzaktan bir misafir gelmiþti hanesine.
Bir parça eti vardý, koydu tenceresine.

Düþündü, piþirip de, ona ikram etmeyi.
Ve lakin konuþurken, unuttu piþirmeyi.

Nihayet akþam olup, namazlarý kýldýlar.
Hem kendi, hem misafir, o gün oruçluydular.

Dedi ki: (Et piþmedi unutmam sebebiyle.
Bari iftar edelim, kuru ekmek, su ile.)

Getirmeye giderken, su ve kuru ekmeði,
Leziz et kokularý, bir anda sardý evi.

Baktý ki, tencerede duran et, o haliyle,
Ateþsiz piþmiþ idi, kudreti ilahiyle.

Misafir, o yemekten yiyince, ilk tadýmda,
Dedi: (Böyle hoþ yemek, yemedim hayatýmda.

Hem de sen demiþtin ki: Unuttum, piþmedi et.
Halbuki bu et piþmiþ, acaba nedir hikmet?)

Dedi: (Kul unutmazsa, eðer ibadetini,
Onu da unutmazlar, piþirirler etini.)

Yine bir gün, misafir var iken hanesinde,
Yemeðe koymak için, soðan yoktu evinde.

Dediler: (Ey Rabia, þu komþudan istesek.
Zira soðan olmazsa, iyi olmaz o yemek.)

Buyurdu: (Kýrk senedir, söz verdim ki ben þuna:
Asla el açmayayým Rabbimden baþkasýna.)

Rabia'nýn bu sözü, bitmemiþti ki, o an,
Bir kuþ, ayaklarýyla býraktý iki soðan.

Bir gece de, dostlarý geldiler ona, ancak,
Kandil yoktu evinde, gece aydýnlatacak.

Rabia hazretleri, üfledi bir avcuna.
Nur geldi birden bire parmaklarý ucuna.

www.gonulsultanlari.com