Mýsýr’da baþ kadýlýk vazifesini yapan,
(Takýyyüddin) adýnda biri vardý o zaman.

Ahmed-i Bedevi’nin büyük zat olduðunu,
Bilir ve gýyabýnda severdi gayet onu.

Lakin Ahmed Bedevi hakkýnda, bazýlarý,
Yaparlardý maalesef bazý iftiralarý.

Hakikati öðrenmek maksat ve gayesiyle,
Ziyaretine gitti evine birisiyle.

Dedi ki: (Hakkýnýzda bazý sözler iþittim.
Keþke iþitmeseydim, þaþýrdým, hayret ettim.

Zira bazý kimseler diyor ki hakkýnýzda,
Cemaate gelmiyor, hiç kýlmýyor bazý da.)

Seyyid Ahmed Bedevi, üzüldü gayet buna.
Döndü ve sert olarak bir nazar etti ona.

Takýyyüddin efendi, nazarýn þiddetinden,
Bayýlýp düþtü yere, geçmiþti kendisinden.

Ayýlýnca gördü ki, ýssýz bir sahradadýr.
Hiç de tanýmadýðý bir çöl ortasýndadýr.

Kendisine kýzarak, söylendi ki: (Ey ahmak!
Nene gerek velide hata kusur aramak.

N’olacak þimdi halin bu ýssýz sýcak çölde?
Açlýk ve susuzluktan öleceksin belki de.)

O böyle düþünürken, göründü nurlu biri.
O zaman, çok sevindi o gayr-i ihtiyari.

Zira bir ýssýz çölde, insanla karþýlaþmak,
Allahü teâlânýn bir ihsanýdýr ancak.

O kiþi yaklaþýnca, koþup öptü elini.
Ve ona, aðlayarak arz eyledi halini.

O, dinleyip dedi ki: (Bütün suç sende fakat.
Hiç evliya zatlarda aranýr mý kabahat?

Acaba bilir misin sen þu anda nerdesin?
Mýsýr'dan, iki aylýk uzak mesafedesin.

Seni, bu felaketten kurtaracak biri var.
O da, yine o zattýr, sen gidip ona yalvar.

Þu ilerde cami var, sen hemen oraya git.
Ahmed-i Bedevi de teþrif eder bu vakit.

Özrünü beyan edip, affýný dile ondan.
Seni, ancak o veli kurtarýr bu sahradan.)

Takýyyüddin efendi, (Peki) deyip bu defa,
Ayrýlýp gitti hemen, gösterdiði tarafa.

Onun imametinde, kýlýnýp bitti namaz.
Takýyyüddin, giderek affýný etti niyaz.

O buyurdu: (Hýzýr’a rastlamasaydýn þayet,
Bu ýssýz sahralarda, zor idi iþin gayet.)

Sýrtýný sývazlayýp, buyurdu ki: (Haydi git.
Zira çoluk çocuðun seni bekler bu vakit.)

(Peki efendim) deyip, öper öpmez elini,
Evlerinin önünde buluverdi kendini.