Ahmed-i Bedevi’nin, çoktu kerametleri.
Herbiri anlatýlsa, doldurur çok ciltleri.

Bir gün, onun kabrinin yakýnýnda, insanlar,
Elleri kelepçeli birine rastladýlar.

Þaþkýn bir vaziyette bakardý etrafýna.
Yaklaþýp, bu halini sordular derhal ona.

Dedi ki: (Gitmiþ idim küffâr memleketine.
Bir iþimi halledip, dönecektim ki yine,

Beni esir alarak, kelepçeye vurdular.
Türlü eziyetlere olmuþtum hem giriftar.

Ahmed-i Bedevi’yi hatýrlayarak birden,
Hemen imdat istedim ruhaniyetlerinden.

Henüz istemiþtim ki ondan yardým ve imdat,
Baktým, yanýbaþýmda duruyor nurlu bir zat.

Ve mübarek eliyle, tuttu benim elimi.
Sonra baktým, burada buluverdim kendimi.

Bir þaþkýnlýk içinde bakarken etrafýma,
Sizler beni görerek, hep geldiniz yanýma.

Anladýðým tek bir þey var ise, o da þudur:
Seyyid Ahmed, Allah’ýn sevgili bir kuludur.)

Bir gün de, yine böyle (Salim) adýnda biri,
Þöyle anlatmaktadýr baþýndan geçenleri:

Küffâr memleketinde esir idim bir zaman.
Bir nöbetçi asker de, beklerdi beni her an.

Bu asker, birisinden duymuþ ki, Müslümanlar,
Darda ve sýkýntýda kaldýklarý zamanlar,

Yardým talep edermiþ bir velinin ruhundan.
O gelip, kurtarýrmýþ onlarý bu durumdan.

Bilhassa Seyyid Ahmed isminde bir evliya,
Çok yardým ediyormuþ onlara ekseriya.

O asker, bunu duyup telaþlanmýþ ki birden,
Ben de yardým isterim Ahmed-i Bedevi’den.

Bana dedi: (Sakýn ha, yardým istemeyesin.
Yetiþ ya Seyyid Ahmed, yardým et demiyesin.

Eðer ki iþitirsem böyle söylediðini,
Çok iþkence eder ve piþman ederim seni.)

Bu yüzden soktu beni bir sandýðýn içine.
Kilitleyip, kendi de uzandý üzerine.

Ben, o sandýk içinde, dedim: (Ya Seyyid Ahmed!
Allah’ýn izni ile yetiþ, bana yardým et.)

Seyyid Ahmed ismini alýr almaz aðzýma,
Bir de baktým, bir anda yetiþti imdadýma.

Sandýðý, üstündeki nöbetçi asker ile,
Birlikte, alýp koydu bilinmeyen bir yere.

Çýkardý sonra beni o sandýðýn içinden.
Sonra baktým, bir anda, kayboldu kendi birden.

Asker dahi uyanýp, gördü beni dýþarda.
Dedi: (Bize ne oldu, neredeyiz þu anda?)

Etraftan toplanan halk dediler ki: (Burasý,
Tam iki aylýk yoldur, Mýsýr ile arasý.)

Asker bunu duyunca, o da döndü þaþkýna.
Dedi: (Neler oluyor, söyle Allah aþkýna.)

Dedim ki: (Bak kardeþim, Allah dostu veliler,
Darda kalan kullara böyle yardým ederler.

Ben, Ahmed Bedevi’ye halimi eyledim arz.
Gelip, senin elinden eyledi beni halas.)

Asker beni dinleyip, insafa geldi o an.
Þehadeti söyleyip eyledi o da iman.