Seyyidet Nefise ki, bir evliya hatundur.
Aliyyül Mürteza'nýn dördüncü torunudur.

O devirde, bir kadýn vardý fakir, ihtiyar.
Dört kýzýyla, bir evde otururlardý bunlar.

Bu kýzlar, hafta boyu iplik eðirirlerdi.
Anneleri, pazarda satýp geçinirlerdi.

Yine bir gün bu hatun, ipleri aldý evden.
Satmak için, çarþýya giderken sabah erken,

Bohçasý da baþýnda, gidiyorken pazara,
Bir kartal, onu kapýp kaçýrdý uzaklara.

Bütün sermayeleri, o bohçadaydý zaten.
Bayýlýp düþtü yere, kadýn üzüntüsünden.

Kendine geldiðinde, gördü ki çok insanlar,
Etrafýna toplanmýþ, soruyor: (N'oldu, ne var?)

Anlattý hadiseyi, dediler ki: (Ey hatun!
Ne için üzülürsün, ne kýymeti var bunun?)

Dedi: (Onu satarak geçinirdik hepimiz.
Onu da kuþ kaçýrdý, ne yaparýz þimdi biz?)

Dediler ki: (Ey hatun, bak, Seyyidet Nefise,
Vardýr ki, git derdini ona söyle ne ise.

Rica et, dua etsin o sana bu iþ için.
Onun duasý ile, hallolur elbet iþin.)

O hatun geldi hemen Seyyidet Nefise’ye.
Yalvarýp rica etti: (Bana dua et) diye.

Buyurdu ki: (Ey hatun, edeyim peki ala.
Elbette ki her þeye kadirdir Hak teâlâ.

Her mahlukun rýzkýna kefildir cenâb-ý Hak.
Sen rýzký hiç düþünme, O, gönderir muhakkak.

Sen þimdi müsterih ol, rahatça evine git.
O, rezzak-ý âlemdir, Ondan hiç kesme ümit.)

Az sonra, birileri gelerek Seyyide’ye,
Dediler: (Üç gün önce, binmiþtik bir gemiye.

Ve lakin su almaya baþlayýnca gemimiz,
Batma tehlikesiyle karþýlaþtýk hepimiz.

Sizi vesile edip, dua ettik Allah'a.
Çok þükür, bu duamýz bitmemiþti ki daha,

Bir kartal, hýzla indi geminin üzerine.
Aðzýndaki bohçayý, býrakýp gitti yine.

Onu açýp gördük ki, iplik dolu hep içi,
O iplerle baðlayýp, hallettik hemen iþi.

Duanýzla kurtulduk, hamd olsun Rabbimize.
Þu beþyüz dirhem dahi, hibedir bizden size.)

Gözleri yaþararak aldý onu eline.
O ihtiyar hatunu, davet etti evine.

Gelince, kendisine buyurdu ki: (Ey hatun!
O ipleri pazarda, sen kaça satýyordun?)

(Yirmi dirhem) deyince, buyurdu ki: (Pekala,
Bak, sana daha fazla gönderdi Hak teâlâ.

O Allah ki, kefildir rýzkýna mahlukatýn.
Rýzýk için, boþ yere, kendini üzme sakýn.)