Seyyidet Nefise ki, meþhur idi takvasý.
Hak teâlâ indinde, pek makbuldü duasý.

Hasta olan birine, etse idi bir dua,
Onun bereketiyle, bulurdu derhal þifa.

Ýmam-ý Þafii de, hasta oldu bir zaman.
Ve hatta hastalýðý, artýyordu durmadan.

Hemen bir talebeyi Seyyidet Nefise’ye,
Gönderip rica etti, (Bize dua et) diye.

O talebe gelerek, bu hali eyledi arz.
Dedi: (Dua buyurun, üstadým hasta biraz.)

El kaldýrýp, þöylece dua etti o dahi:
(Ýmam-ý Þafii'ye þifa ver ya ilahi.)

O, dönüp de Ýmama etmeden henüz avdet,
Ýmam iyileþerek, buldu sýhhat, afiyet.

Bir baþka zaman dahi, yine hastalanmýþtý.
Yine dua almaya, ona adam salmýþtý.

O, gelip arz eyledi Seyyidet Nefise'ye:
(Beni Ýmam gönderdi, dua ediniz diye.)

Az durup, buyurdu ki: (Edeyim, peki ala.
Bol bol rahmet eylesin Ýmama Hak teâlâ.)

Talebe geri dönüp, gelince üzgün üzgün.
Gördü ki, hastalýðý fazlalaþmýþ büsbütün.

Arz etti ki: (Seyyidet Nefise, hakkýnýzda,
Allah rahmet eylesin diyerek etti dua.)

Buyurdu: (Böyle dua etti ise o þayet,
Vefat edeceðime buyurmuþlar iþaret.)

Vasiyetini yapýp, tembih etti ki hem de:
(Seyyidet Nefise de bulunsun cenazemde.)

Bu hadiseden sonra, geçmedi fazla zaman.
Ve Ýmam-ý Þafii göç etti bu dünyadan.

Hemen haber verdiler bunu Nefise’ye de.
Çok üzülüp, namaza gitmek istediyse de,

Zayýf olup, sýhhati deðildi pek de iyi.
Yanýna getirdiler bu yüzden cenazeyi.

En geri safta durup, namazý kýldý yine.
Ýmamýn vasiyeti, gelmiþ oldu yerine.

Tam cenaze namazý bitmiþti ki, o saat,
Gaibden, þöyle bir ses duydu bütün cemaat:

(Ýmam-ý Þafii'yle, Seyyidet Nefise'nin,
Hürmetine, burada olanlarýn hepsinin,

Affoldu günahlarý) diye nida edince,
Cemaat bunu duyup, gark oldular sevince.

Son günlerinde dahi, oruçluydu hep yine.
Oruç tutmamasýný, söylediler kendine.

Buyurdu: (Otuz yýldýr, dua ederim ki hep,
Azrail, oruçluyken ruhumu etsin talep.)

Vefat gününe kadar, tuttu hep orucunu.
Nihayet oruçluyken, teslim etti ruhunu.

Kendisinin kazdýðý mezara defn ederek,
Aðladýlar ardýndan, göz yaþlarý dökerek.