Seyyidet-ün Nefise, sahib-i kerametti.
Bütün insanlýk için, feyiz ve bereketti.

Bir zaman, Nil'in suyu azalmýþtý bir nice.
Ýnsanlar, susuzluktan bunalmýþtý iyice.

Bu susuzluk derdinden, bulmak için bir necat,
Seyyidet Nefise’ye ettiler müracaat.

O dahi, gelenlere buyurdu ki: (Varýnýz.
Þu bezi, Nil nehrine batýrýp çýkartýnýz.)

(Peki) deyip, o bezi soktular Nil nehrine.
O anda Nil'in suyu yükseldi birden yine.

Kardeþinin bir kýzý, yani yeðeni vardý.
Bu evliya hanýmýn hizmetini yapardý.

O diyor ki: (Kýrk sene, hizmet ettim halama.
Hiç yemek yediðini görmedim yine ama.)

Bir komþusu vardý ki, hem yahudi dininde.
Kötürüm bir kýzlarý var idi evlerinde.

Kýzcaðýzýn annesi, çýkarken bir gün evden,
Dedi: (Sen evde otur, az sonra gelirim ben.)

Kýz dedi: (Anneciðim, sen gelinceye kadar,
Komþumuzun evinde, bekleyeyim bir miktar.)

O da muvafýk görüp, eyledi ki gidip arz:
(Bu kýzým, yanýnýzda kalabilir mi biraz?)

O dahi (Olur) deyip, aldý kýzý odaya.
Biraz sonra kendisi, gitti abdest almaya.

Abdest suyu, o kýzýn yanýndan akýyordu.
Hasta kýz, akýp giden sulara bakýyordu.

Aldý sonra o sudan, bir miktar ellerine.
Sürdü ayaklarýnýn, o cansýz yerlerine.

Kýz, oyun olsun diye, sürüyorken sularý,
Canlandý birden bire, o cansýz uzuvlarý.

Kalktý ve koþturmaya baþladý kýz bir anda.
Zerre kadar hastalýk kalmadý ayaðýnda.

O ara, annesinin sesini iþiterek,
Gitti hemen yanýna, sevinçle, seðirterek.

Kýzýnýn sapa saðlam koþtuðunu görünce,
Ne söyleyeceðini þaþýrdý o da önce.

Dedi ki: (Ben rüya mý, hayal mi görüyorum?
Nasýl oldu, sen böyle koþuyorsun ey yavrum?)

Kýzcaðýz anlatýnca olan bu hadiseyi,
Dedi ki: (Öyle ise, ben anladým bu þeyi.

Eðer hak olmasaydý onun dini bir defa,
Olmazdý abdest suyu, böyle þifa ve deva.)

Geldi hemen Seyyidet Nefise’nin evine.
Þehadet getirerek, girdi Ýslam dinine.

Sonra babasý dahi, gelince eve akþam,
Hayret etti, görünce kýzýný sapa saðlam.

O da çok duygulanýp, getirdi þehadeti.
O da buldu böylece, ebedi saadeti.