Tabiin-i kiramdan büyük bir evliyadýr.
Kalblere deva olan nasihatlarý vardýr.

Yemen’in Karn köyünde dünyaya gelen bu zat,
Hicri otuzyedi’de þehiden etti vefat.

Üveys bin Amir Karni ise de ismi esas,
(Veysel Karani) diye meþhur oldu beynennas.

Resulün saðlýðýnda, Müslüman oldu, fakat,
Sahabe olamadý, görmedi çünkü bizzat.

Yemen'de deve güder, saðlardý geçimini.
Hizmet maksadý ile, yapardý bu iþini.

Belli ücret istemez, alýrdý ne verilse.
Yarýsýný verirdi, sadaka gayesiyle.

Bir annesi vardý ki, gözü görmez, ihtiyar.
Onun hizmeti ile olurdu alakadar.

Ona, gece ve gündüz yaparak böyle hizmet,
Çok hayýr duasýný almýþtýr uzun müddet.

Hep yanýp tutuþmuþtur, Resulün aþký ile.
Ve hiç unutmamýþtýr Rabbini bir an bile.

Her hal ve tavrý ile, her sözü ile bu zat,
Olmuþtu insanlara, bir ibret ve nasihat.

Kimseyi incitmedi, incinmedi kimseden.
Onun, insanlar ile bir iþi yoktu zaten.

Ýbadet ediyordu Sahibine gece gün.
Ve kalbi yanýyordu, aþký ile Resulün.

Onu gidip görmeyi çok istiyordu, fakat,
Vermedi validesi buna izin ve ruhsat.

Mübarek yüzlerini, o Peygamberi ziþân,
Yemen taraflarýna döndürüp zaman zaman,

Þöyle buyururdu ki: (Þu yönden ey Eshabým!
Rahmet rüzgarlarýnýn estiðini duyarým.)

Peygamber efendimiz, yine buyurdular ki:
(Ümmetim arasýnda Üveys nam biri var ki,

O, Rebia ve Mudar adlý kabilelerin,
Sahip bulunduklarý koyun sürülerinin,

Kýllarý adedince, yani -pekçok- demektir,
Kimseye, mahþer günü þefaat edecektir.)

Bu iki kabilede olan koyunlar kadar,
Hiç kimsenin koyunu yok idi o zamanlar.

Eshab, (Ya Resulallah, bu kimdir?) diye sordu.
(Allah’ýn kullarýndan birisidir) buyurdu.

Dediler: (Hepimiz de kullarýz, ismi nedir?
(Üveys)tir buyurunca, dediler: (Nerelidir?)

Resulullah, (Karn’lýdýr) buyurunca, bu sefer,
(O, sizi görmüþ müdür?) diye sual ettiler.

(Baþ gözüyle görmedi) buyurunca nihayet,
Sahabe, çok þaþýrýp dediler ki: (Çok hayret.

Bu derece sevgisi olsun da onun size,
Fakat koþup gelmesin yüksek hizmetinize.)