Ömer bin Abdülaziz hazretleri “rahmetullahi aleyh”, çok servet sahibi olup, bir o kadar da cömertti.
Servetini severek verirdi fakirlere.
Adeta saçarak dağıtırdı.

Faziletler sahibi, âlim ve adil bir halifeydi.
EÅŸine az rastlanan bir insan-ı kâmildi ayrıca.

Halife Melik bin Abdülmelik zamanında Mekke ve Medine’ye vali tayin edilmiÅŸti.

Emri alır almaz gitti oraya.
Âlimlerden büyük bir grup karşıladılar kendisini.

Ve başladı işe.
Öyle bir adalete sarıldı ki, herkes huzur ve saadete kavuÅŸtu Onun zamanında.

Hatta çokları kendi memleketini terk edip, Hicaz’da yerleÅŸmeye geliyordu o zaman.

EÄŸer yalan söylüyorsan

Bir gün, Halifenin yanına bir kimse gelip;
- Falanca, sizin için ÅŸöyle ÅŸöyle söylüyor, deyiverdi.

Halife, hemen susturup;
- Ey kiÅŸi, eÄŸer yalan söylüyorsan, Hücurat suresinin altıncı âyetine göre mesul olur, ceza görürsün.

Ve ekledi:
- SöylediÄŸin yanlışsa, Kalem suresinin onbirinci âyetine göre yine mesul olur, cezalandırılırsın. Akıllı bir insan, durup dururken mesuliyet altına girer mi hiç?

En iyisi affedelim

Sonra ona bakıp;
- En iyisi üçüncü hali seçip, seni affedelim, buyurdu. Hem gıybeti dinlemek de caiz deÄŸildir.

O kimse piÅŸman olmuÅŸtu öyle söylediÄŸine.
Hemen tövbe etti.

Ve bir daha, hiç kimsenin gıybetini yapmayacağım diye söz verdi Halifeye.