Ebül Abbas-ı Mürsi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Mısır’da yaşıyordu.
Mısır’dan baÅŸka yere gitmedi.

Bir gün ziyaretine, Ä°ran taraflarından, Necmeddin adında bir kimse geldi. Oturup sohbet ettiler.

Bir ara o misafire;
- Sizin Acemistan’da kaç tane nehir var? diye sordu.

Adam biraz düÅŸünüp;
- Galiba dört nehir var, dedi.

Ebül Abbas hazretleri;
- Ä°yi düÅŸün, beÅŸ nehir olacak, buyurdu.

Adam beşinciyi hatırlayamadı.
O zaman hatırlattı mübarek zat:
- Hani sen bir gün boÄŸuluyordun o nehirde, hatırladın mı?

Öyle deyince hatırladı:
- Evet efendim, doğru, boğulmaktan kıl payı kurtulmuştum. Ama siz nerden biliyorsunuz?

Mübarek zat cevap vermedi.
O da utandı sorduğuna.

Çok yaÅŸamak istiyorum

Bir gün de bir kimse bu zata gelip;
- Efendim, ben uzun yaşamak istiyorum, acaba ne yapmalıyım? diye sordu.

Cevaben;
- Öyleyse ölümü unutma, buyurdu.

- Efendim ben ölmeÄŸi deÄŸil, çok yaÅŸamayı istiyorum.
- Ä°yi ya, çok yaÅŸamak istiyorsan, ölümü hatırından çıkarma.

- Hiçbir ÅŸey anlamadım
- Ölümü hatırlamak, ömrü uzatır kardeÅŸim.

Adam sordu bu defa:
- Peki, ya ölümü unutmak efendim?
- Ölümü unutanın da ömrü kısa olur. Böyleleri üç ÅŸeye hasret giderler. Topladığına doymaz, umduÄŸuna kavuÅŸamaz, ahiret yolculuÄŸu için yeterli hazırlık yapamazlar.