Eshabın, ilk imana gelen simalarından,
Biri dahi, Ka’b ibni Züheyr idi o zaman.

Sahabe-i kiramın meşhur bir şairidir.
Kaside-i bürde nam ÅŸiirin sahibidir.

Babası Züheyr dahi ÅŸair idi o zaman.
Lakin vefat etmiÅŸti Ä°slam tebliÄŸ olmadan.

Vasiyet etmiÅŸti ki oÄŸlu Ka'b ve Büceyr’e:
(Siz bari iman edin gelecek Peygambere.)

Ne zaman ki Ä°slam’ı tebliÄŸ etti o Server,
Ä°ÅŸitip, Medine’ye yollandı hemen Büceyr.

Allah’ın Resulünün, görünce nur yüzünü,
Åžehadeti söyleyip, iman etti o günü.

Ka'b bunu iÅŸitince, çok kızdı kardeÅŸine.
Ona karşı bir kin ve nefret doldu içine.

Allah’ın Resulü'nü ve Ä°slam’ı zemmeden,
Hakaretler dolusu bir şiir yazdı hemen.

Resul bunu duyunca, buyurdu ki eshaba:
(Onu hemen öldürsün, kim rastlarsa o Ka'ba.)

Bildirdi Büceyr dahi bunu biraderine.
Dedi ki: (Ey kardeÅŸim, sen de gel, gir bu dine.

Kurtarmak istiyorsan Cehennemden kendini,
Gel de bir gör gözünle Allah’ın Habibini.)

Ka'b mektubu alınca, ateÅŸ düÅŸtü kalbine.
O anda aşık oldu Allah’ın Habibine.

Kalbi, Resulullahın aşkıyle doldu taştı.
O gün yola çıkarak, Medine’ye ulaÅŸtı.

Yanıp tutuÅŸuyordu Resulün sevgisiyle.
Uzun bir şiir yazıp, getirdi bunu dile.

Tebdil-i kıyafetle, ertesi gün erkenden,
Gelip mescid önünde, deveden indi hemen.

Girip, Resulullahın oturdu tam önüne.
Edeple arz eyledi Allah’ın Resulüne.

Dedi: (Ya Resulallah, Ka'b ibni Züheyr ÅŸu an,
Haline piÅŸman olmuÅŸ, istiyor sizden eman.

EÄŸer huzurunuza getirirsem kendini,
Kabul eder misiniz onun hidayetini?)

Buyurdu: (PiÅŸman ise, affolur o da elbet.)
Ka'b bunu iÅŸitince, getirdi bir ÅŸehadet.

Dedi: (Ben inandım ki, mabud, Allah’tır ancak.
Yoktur baÅŸka bir ilah ibadet olunacak.

Sen dahi, hak olarak gelen bir Peygambersin.
Bizleri bâtıl yoldan, Hakka davet edersin.)

Allah’ın Sevgilisi sordu ona: (Kimsin sen?)
Dedi: (Ka'b bin Züheyr'im, eÄŸer kabul edersen.)

İzin alıp okudu sonra kasidesini.
Güzel methediyordu Hakkın Sevgilisini.

Çok hoÅŸ geldi bu ÅŸiir Allah’ın Resulü'ne.
Hırkasını çıkarıp, örttü Ka'bın üstüne.

Ve (Kaside-i bürde) dendi ona bu yüzden.
Zamanımıza kadar, gelmiÅŸtir tâ o günden.