Kendime geldiÄŸimde, baktım ki güneÅŸ batmış.
Üstümdeki kayayı, kaldırıp biri atmış.

Dedim ki: (Ya ilahi, çok ÅŸükür bu halime.
Zira halel gelmedi imanıma, dinime.)

Sonra, kendi kendime söylendim ki ben hemen:
(Hepsi hoÅŸ ve güzeldir elbette Haktan gelen.)

Yine bir gün o zalim, elbisemi çıkarıp,
Kalın deve ipini, boynuma sıkı sarıp,

Mekke çocuklarına verdi ipin ucunu,
Yerlerde sürükletti günlerce vücudumu.

Öyle ki, param parça oldu bütün bedenim.
O gün Allah’tan baÅŸka, yoktu yardım edenim.

Bir gün Resul-i ekrem, oradan geçiyordu.
Bilal, taşın altında (Allah birdir!) diyordu.

Buyurdu ki: (Ya Bilal, seni, bu Allah demen,
Kurtarır bu insafsız kâfirlerin elinden.)

Oradan hanesine gelince biraz sonra,
Hazret-i Ebu Bekir gelip girdi huzura.

Ona dahi anlatıp o günkü gördüÄŸünü,
Bildirdi Bilal için pek çok üzüldüÄŸünü.

Hazret-i Ebu Bekir, gitti hemen Bilal’e.
Görünce, kendisi de çok üzüldü bu hale.

Baktı ki, kızgın kumun içine yatırmışlar.
Üstüne de büyükçe bir kayayı koymuÅŸlar.

Çok üzülüp dedi ki o zalim Ümeyye’ye:
(Niçin azab edersin bu zavallı köleye?

La ilahe illallah derse eÄŸer bir insan,
Cezaya mı layıktır, yok mudur sende vicdan?

Zavallının üstünden kaldır at ÅŸu kayayı.
Ve sat bana. vereyim istediğin parayı.)

Dedi: (Dünya dolusu versen de çok paralar,
Yine satmam Bilal'i, vermiÅŸim kati karar.

Lakin onu, bir ÅŸartla sana verebilirim.
Yardımcın Amir ile, Bilal’i deÄŸiÅŸirim.)

Çok iyi becerirdi (Amir) de ticareti.
Onu elde etmekti Ümeyye’nin niyeti.

(Kabul!) deyip, deÄŸiÅŸti Amir’i Bilal ile.
Kurtardı bu cefadan Bilal’i böylelikle.

Buna çok sevinmiÅŸti o Ümeyye kâfiri.
Dedi ki: (İyi oldu, aldattık Ebu Bekri.)

Hazret-i Ebu Bekir, memnun idi daha da.
Zira kurtarmış idi, Bilal’i bu arada.

Onun kurtulmasını Resul de çok isterdi.
Resulü sevindirmek, dünyalara deÄŸerdi.

Ve hemen Bilal ile el ele tutuÅŸarak,
Geldi Resulullaha sevincinden uçarak.

Dedi: (Ya Resulallah, Bilal’i, Ümeyye’den,
Amir ile deÄŸiÅŸip, satın aldım bugün ben.

Zira gördüm ben dahi onun bu cefasını.
Siz dahi isterdiniz onun kurtulmasını.

Ä°ÅŸte ya Resulallah, müjde vereyim size,
Azad ettim Bilal’i, sizin ÅŸerefinize.

Åžu anda köle deÄŸil, hürdür o bizim gibi.
Rahat etsin kalbiniz ey Allah’ın Habibi!)

Resulullah, çok fazla sevindi bu habere.
Ve çok dua eyledi hazret-i Ebu Bekre.