ÇoÄŸalınca gün be gün, Sahabenin sayısı,
ÇoÄŸaldı bu sebepten kâfirlerin kaygısı.

Çünkü Resulullahı, insaf ehli bir insan,
Bir defa görmek ile, oluyordu Müslüman.

KureyÅŸ kâfirleri de, farkındaydı bu iÅŸin.
Kati karar verdiler Onu öldürmek için.

Seçtiler bu iÅŸe de, Utbe bin Rebia’yı.
Gidip öldürecekti Resul-i kibriyayı.

Dediler ki: (Ey Utbe, hazırlan bu iÅŸ için.
Onu öldüreceksin, budur senin ilk iÅŸin.

Önce sokul yanına, bir ÅŸey belli etmeden.
Sonra, bir fırsatını bularak öldür hemen.)

Utbe, (Peki) diyerek, evden çıktı o günü.
BaÅŸladı aramaya Allah’ın Resulünü.

Resulullah, Kâbe’de meÅŸgulken ibadetle,
Utbe Onu gördü ve dedi ki pek hiddetle:

(Ya Muhammed, kendini sen ne zannediyorsun?
Ve niçin aramıza tefrika sokuyorsun?

Yeni din ihdas edip, yerersin dinimizi.
Küfürle itham edip, kötülersin hep bizi.

EÄŸer fakirlik ise, böyle yapmana sebep,
Sana çok mal verelim, uÄŸraÅŸma bizimle hep.

Reislik istiyorsan, seni reis yapalım.
Aklında halel varsa, tabibe baktıralım.

Velhasıl bu hallerin acaba sebebi ne?
Söyle de, ona göre bakalım çaresine.)

Buyurdu ki: (Ey Utbe, bittiyse sözün ÅŸayet,
Rabbimin kelamından dinle sen birkaç âyet.)

Utbe pek öfkeliydi ve lakin buna raÄŸmen,
Onun bu teklifine, (Peki) dedi zahiren.

Aslında hiç dinlemek istemiyordu, fakat,
Siyaset icabiyle (Olur) dedi o saat.

Fussilet suresinin başından itibaren,
Okuyunca, Utbe’nin deÄŸiÅŸti kalbi birden.

Okudukça, Utbe de, zevk ile dinliyordu.
Mananın lezzetinden, kendinden geçiyordu.

Sonunda buyurdu ki: (Benim sözüm bu kadar.
Serbestsin, bundan sonra istediÄŸin yere var.)

Utbe döndü geriye, dedi ki: (Ey ahali!
ZannettiÄŸiniz gibi deÄŸildir Onun hali.

Ben Ondan, gayet güzel, tatlı sözler iÅŸittim.
O sözlere benzer söz, asla iÅŸitmemiÅŸtim.

Size ÅŸunu derim ki, üzmeyin asla Onu.
Bırakın hali üzre ve bekleyin sonunu.)

Dediler ki: (Ey Utbe, sen ne için gitmiÅŸtin?
Muhammed’in sihrine aldanıp geri geldin.)

Dedi: (Öldürmek için gitmiÅŸ idim ben, ama,
Dinleyip, hayran oldum okuduÄŸu kelama.

Asla insan sözüne benzemiyor o sözler.
Ben inanıyorum ki, Muhammed doÄŸru söyler.

Velhasıl ben fikrimi söyledim iÅŸte size.
Siz yine amel edin bildiÄŸiniz ne ise.)