Eshabın, ilk HabeÅŸ’e giden Muhacirleri,
Bir gün iÅŸittiler ki ÅŸu asılsız haberi:

Güya Müslümanlarla müÅŸrikler barışmışlar.
Hatta aralarında bir anlaşma yapmışlar.

Dediler: (Madem öyle, yurdumuza dönelim.
Resulün hizmetiyle gidip ÅŸereflenelim.)

Müsaade isteyerek hükümdar NecaÅŸi’den,
Tekrar Mekke yurduna geldiler hepsi birden.

Lakin öÄŸrendiler ki Mekke’de o gelenler:
Yanlış ve asılsızmış duydukları o haber.

Vakta ki o müminler, dönünce evlerine,
MüÅŸrikler, iÅŸkenceye baÅŸladılar hep yine.

Hatta zulümlerini gittikçe arttırdılar.
Müminler azlık olup, pek çaresiz kaldılar.

Bir gün hazret-i Osman, Allah’ın Resulüne,
Dedi: (GittiÄŸimizde bizler HabeÅŸ mülküne,

Ä°yi ticaret yeri gördük o memleketi.
Çok kazanç hasıl eder bir aylık ticareti.

Rabbimiz hicret yeri tayin edene kadar,
Müslümanlar orada bir müddet kılsa karar.

Böylece kurtulurlar cefasından KureyÅŸ’in.
Bize çok lütfu oldu hükümdar NecaÅŸi’nin.)

Buyurdu: (Tekrar gidin HabeÅŸistan iline.
Ki, mahfuz olasınız Allah’ın ismi ile.)

Dedi: (Ya Resulallah, HabeÅŸistan’ın halkı,
İyi olup, kolayca teslim ederler hakkı.

Teşrif buyurursanız siz de Habeş iline,
Seve seve girerler onlar Ä°slam dinine.)

Peygamber efendimiz buyurdu ki cevaben:
(Huzur ile rahata memur edilmedim ben.

Hicret için, Rabbimden ÅŸimdi emir beklerim.
Nasıl emrolunursa, öyle amel eylerim.)

Velhasıl Peygamberin müsaadeleri ile,
Yola çıktı tam yüzbir kiÅŸilik bir kafile.

Cafer bin Ebi Talip, kafilenin başına,
Emir olup, vardılar tekrar HabeÅŸistan’a.

Olunca müÅŸrikler de, bu durumdan haberdar,
Hemen aralarında bir toplantı yaptılar.

Dediler: (Gitti onlar HabeÅŸistan mülküne.
Biz de elçi salalım bu yerin melikine.)

Bu iÅŸe, Abdullah’la, Amr bin As’ı seçerek,
Vazifelendirdiler ÅŸöyle tenbih ederek:

Dediler ki: (Siz ÅŸimdi gidince NecaÅŸi’ye,
Hediye dağıtmakla baÅŸlayın önce iÅŸe.

Melikle konuÅŸmadan ve lakin siz evvela,
GörüÅŸün önce din ve devlet adamlarıyla.

Ve hediyelerini onların önce verin.
NecaÅŸi’ninkini ise en son takdim eyleyin.

Hediye verme iÅŸi ne zaman biterse hep,
Giden Muhacirleri melikten edin talep.

Lakin Müslümanların, NecaÅŸi ile bizzat,
Gidip görüÅŸmesine vermeyin sakın fırsat.

Çünkü görüÅŸürlerse müminlerle NecaÅŸi,
Hakikati anlayıp, bozabilir bu işi.)