Enes bin Malik der ki, Eshabdan Ebu Talha,
Ziyarete gelmiÅŸti bir gün Resulullaha.

Görünce o Serverin sevinçli olduÄŸunu,
(Sebebi nedir?) diye, Resulden sordu bunu.

Cevaben buyurdu ki: (Nasıl sevinmeyeyim.
Biraz önce Cebrail yanıma geldi benim.

Dedi: Kim sana her gün, okursa bir salevat,
Allah da, on salevat gönderir ona bizzat.

Yine o Müslümanın, siler on günahını.
Ve on ecir vererek, arttırır sevabını.)

Allah, Musa Nebiye buyurmuÅŸtur ki hem de:
(Salevat söyle her gün, Habibim Muhammed’e.

Beni Ä°sraile de söyle ki, Ona eÄŸer,
Ä°man etmezler ise, Cehenneme girerler.)

Musa Nebi sordu ki: (Ya ilahi, Muhammed,
Kim ola ki, zatına yakındır böyle gayet?)

Buyurdu ki: (Ya Musa, O olmasaydı eğer,
Olmazdı gece gündüz, olmazdı yer ve gökler.

Cennet ile Cehennem ve bilcümle mahlukat,
Hep Onun hürmetine var oldu bu kâinat.)

Musa aleyhisselam dedi ki: (Ya ilahi!
Onun nübüvvetini tasdik ettim ben dahi.)

Süfyan-ı Sevri der ki: Beytullahta ben bir zat,
Gördüm ki, o Servere okurdu çok salevat.

Ben, bunun hikmetini sorunca o kimseye,
Dedi ki: (Ben babamla çıkmıştım bu sefere.

Ve lakin yolda babam, vefat etti aniden.
Ölür ölmez, yüzü de simsiyah oldu birden.

Ben buna çok üzülüp, uyumuÅŸum o saat.
Rüyamda, yanımıza geldi bir mübarek zat.

Ve sürünce elini, pederimin yüzüne,
O siyahlık kaybolup, nur geldi üzerine.

Ben o zata sordum ki tutarak eteÄŸinden:
(Sen kimsin ki, kurtardın babamı bu halinden?)

Buyurdu: (Bilmiyorsan, kendimi tanıtayım.
Ben, senin Peygamberin Muhammed Mustafa’yım.

Senin baban, günahkâr bir kimse idi, fakat,
Getirirdi ömründe bana çokça salevat.

Onların hürmetine imdada geldim hemen.
Ve kurtardım onu bu, düÅŸtüÄŸü kötü halden.)

Ben dahi o esnada, o rüyadan uyandım.
Ve hemence babamın yüzünü açıp baktım.

Gördüm ki, o siyahlık kaybolmuÅŸ hakikaten.
Nurlanmış, güzelleÅŸmiÅŸ, sevinip kalktım hemen.

Böylece o Resule salevat okumanın,
ÖÄŸrendim faydasını yaÅŸayarak bi-hakkın.

O günden itibaren, elimden geldiÄŸince,
Salevat okuyorum Resule gündüz gece.)