Peygamber-i ziÅŸânın çoktur mucizeleri.
Dost düÅŸman kabul eder ve söyler bu ÅŸeyleri.

Cansız şeyler ile de, mesela taş ve nebat,
KonuÅŸtu bizatihi o Server-i kâinat.

Böyle mucizeleri gören bazı kâfirler,
Ä°nsaf edip, imanla ÅŸerefleniverdiler.

Peygamber efendimiz, yine cin ve melekle,
KonuÅŸmuÅŸtu ve hatta yeni doÄŸmuÅŸ bebekle.

Resulullah, bir yolda yürüyorken bir defa,
Karşıdan da bir kadın gelirdi bu tarafa.

Bu kadın, o Servere düÅŸmanlık beslerdi pek.
Vardı hem kucağında yeni doğmuş bir bebek.

Kadın, Resulullahın geçerken tam yanından,
Büyük bir insan gibi konuÅŸtu bebek o an.

(Esselamu aleyke ya Resulallah!) dedi.
Resulullah durdu ve selama cevap verdi.

Sonra sual etti ki o küçücük bebeÄŸe:
(Peygamber olduÄŸumu nereden bildin öyle?)

Bebek, devam ederek yine konuşmasına,
Dedi ki: (Hak teâlâ bildirdi bunu bana.

Hazret-i Cebrail de yanımdadır şu saat.
Ä°ÅŸaret etmektedir gösterip seni bizzat.

Ey Allah'ın Resulü, dua et benim için.
Cennete gittiÄŸinde, ben olayım hizmetçin.)

Peygamber efendimiz öyle dua edince,
Bebek bunu anlayıp, kapıldı bir sevince.

Tebessüm eyleyerek dedi: (Ya Resulallah!
Sen Allah'ın kulu ve Peygamberisin vallah.

Ne mutlu o kula ki, etmiÅŸtir sana iman.
Ne yazık o kula ki, mahrumdur bu imandan.)

Allah'ın Resulüne bunları söyleyerek,
Teslim etti ruhunu sonra (Allah!) diyerek.

Kadın, kucağındaki bu küçücük bebekten,
Bunları dinleyince, insafa geldi hemen.

Kalbinde o Servere beslediÄŸi düÅŸmanlık,
Sevgi ve muhabbete dönüÅŸmüÅŸ idi artık.

Kelime-i ÅŸehadet getirerek sonunda,
Ä°manla ÅŸereflendi Resulün huzurunda.

Dedi: (Ya Resulallah, küfürde geçti ömrüm.
Åžimdi elhamdülillah zulmetten nura döndüm.)

Peygamber efendimiz, onun bu imanına,
Sevinip, buyurdu ki o bahtiyar kadına:

(Sana müjde olsun ki, vazifeli melekler,
Senin için, Cennetten bir kefen getirdiler.)

O kadın, sevincinden (Allah!) dedi ve hemen,
Ruhunu teslim edip, ayrıldı bu âlemden.

Cenaze namazları kılınarak o ara,
OÄŸlu ile birlikte, konuldu bir mezara.