Peygamber-i ziÅŸânın mucizesi eseri,
Az yemek, çok kimseye yetiyordu ekseri.

Mesela Resulullah, Mekke'den hicretinde,
Ve nurlu Medine'ye teÅŸrif ettiklerinde,

Önce, hazret-i Halid bin Zeyd Eba Eyyub’ün,
Hanesinde ikamet ettiler bir nice gün.

Bu mübarek sahabi anlatır ki: (Bir kere,
Yemek götürmüÅŸ idim hazret-i Peygambere.

Ä°ki kiÅŸilik idi götürdüÄŸüm o yemek.
Zira Resulullahla Ebu Bekir vardı tek.

Bana buyurdular ki: (Haber ver Sahabeye.
Ensardan otuz kiÅŸi gelsin yemek yemeye.)

(Peki ya Resulallah!) deyip çıktım o zaman.
YemeÄŸe, otuz kiÅŸi davet ettim Ensardan.

Onar onar oturup, yemek yiyip doydular.
Yemekte bir azalma olmadı zerre kadar.

Sonra buyurdular ki: (Ya Halid, sen git yine.
Altmış kişi davet et yemek ziyafetine.)

Çağırdım, hepsi gelip yediler o yemeÄŸi.
O altmış kişinin de doydular hepsi iyi.

Sonra, üçüncü defa buyurdu ki o Server:
(Ya Halid, doksan kiÅŸi davet eyle bu sefer.)

Davet ettim, geldiler, yediler o yemekten.
O doksan kiÅŸinin de doydu hepsi tamamen.

Misafirler gidince, yemeÄŸe ettim nazar.
Gördüm ki, bir azalma olmamış zerre kadar.

Peygamber efendimiz, mücahidlerle yine,
Bir sefere çıkmıştı rumların üzerine.

Mücahidler ordusu, emri ile Resulün,
DüÅŸmanı, o mevkide beklediler yirmi gün.

Sonra da Medine'ye dönüÅŸ için o Server,
Hareket emri verdi ordusuna bu sefer.

Lakin acıkmışlardı mücahidler bu kere.
Gelip arz eylediler bu hali o Servere.

Dediler ki: (Bir ÅŸeyler yemek arzu ederiz.
Zira artık açlıktan yürüyemez haldeyiz.)

Yere yaygı serdirip, buyurdu ki o Server:
(Getirin yanınızda ne mevcut varsa eğer.)

Kimi bir avuç buÄŸday, kimi hurma getirdi.
Küçük bir tencerede bunları piÅŸirttirdi.

Ve dua buyurunca, ona Nebiyyi ziÅŸân,
Hak teâlâ yemeÄŸe bereket etti ihsan.

O kaptaki yemeği, dağıttı Eshabına.
Doldurdu hem de çok çok, herbirinin kabına.

Otuzbin sahabinin kabına yemek koydu.
Hepsi de o yemekten, o gün yedi ve doydu.

Koca Ä°slam ordusu, yedi de hepsi tek tek,
Yine de tencerede eksilmedi o yemek.