Seyyidet Nefise “rahmetullahi aleyha” hazretleri, takvası meÅŸhur, duası makbul, mübarek bir hanımdı.

Hangi hastaya dua etse, hasta derhal ÅŸifa bulurdu.

Bir gün Ä°mam-ı Åžafii hazretleri hasta oldu.
Ä°yi olması uzayınca, bir talebesini ona gönderip;
- Seyyidet Nefise’ye git de ÅŸifa için dua iste! buyurdu.

Talebe;
- Peki efendim, dedi.

Ve gidip çaldı kapıyı.
Kapı açılınca, arzetti:
- Efendim, hocam ÅŸu anda çok hasta. Åžifa için sizden dua istirham ediyor.

Seyyidet Nefise hazretleri, kaldırdı ellerini.
- Allahü teâlâ hocana hayırlı ÅŸifalar versin diye dua etti.

Talebe döndüÄŸünde, hocası iyileÅŸmiÅŸti.


Allah rahmet eylesin

Aradan bir müddet geçmiÅŸti ki, Ä°mam tekrar hastalandı.

Yine bir talebesine;
- Seyyidet Nefise’ye git de, ÅŸifa için dua iste buyurdu.

Talebe;
- BaÅŸ üstüne efendim, dedi.

Ve gidip çaldı kapıyı.
Kapı açılınca, arzetti:
- Efendim, hocam ÅŸifa için sizden dua istiyor.

Mübarek hanım az tefekkür ettikten sonra ellerini açıp;
- Allahü teâlâ, hocana rahmet eylesin dedi.

Talebe ÅŸaÅŸkın vaziyette geri döndüÄŸünde, hocasının hastalığını artmış gördü.

Hazret-i Ä°mam sordu:
- Dua istedin mi evladım?
- Evet efendim.

- Ne dedi?
- Allah hocana rahmet eylesin, dedi.

Hazret-i İmam, duadaki inceliği anlayıp;
- Vefat edeceğimi haber vermiş, diye mırıldandı.

Ve derhal vasiyetini yapıp;
- Ölürsem, cenazemde Seyyidet Nefise de bulunsun, buyurdu.

Fazla zaman geçmemiÅŸti ki, vefat etti.
Talebeleri, Seyyidet Nefise hazretlerine vefat haberini verip, vasiyetini bildirdiler.

Ancak o günlerde sıhhati iyi olmadığı için, cenazeye gidemedi.
Bu defa cenazeyi Onun yanına getirdiler.
En geri safta durup, namazını kıldı.

Seyyidet Nefise hazretleri, çok zaman oruçlu olurdu.
Son günlerinde çok zayıf olduÄŸu için oruç tutmamasını söylediler.

Kabul etmedi.
- Otuz yıldır; “Oruçlu iken ruhumu vereyim” diye dua ediyorum, buyurdu.

Oruçluyken, ruhunu teslim etti.
Ve kendi kazdığı mezara defnedildi.