Peygamber efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem”, mucizeleri çoktur.
Bin kadar olduÄŸu meÅŸhurdur.
AÄŸaçla, taÅŸla konuÅŸur, cinle melekle söyleÅŸirdi.
Cansız şeyler selam verirdi kendisine.
Bir gün de yeni doÄŸmuÅŸ bir bebekle konuÅŸmuÅŸtu.
Åžöyle ki;
Efendimiz bir yolda yürüyordu.
Karşıdan da bir kadın geliyordu o tarafa.
Ancak Efendimize düÅŸmandı bu kadın.
Kucağında yeni doğmuş bir bebek vardı.
Tam Resulullahın yanından geçiyordu ki, bebek selam verdi:
- Esselamu aleyke ya Resulallah!
Efendimiz durup, cevap verdiler:
- Ve aleyküm selam!
Kadın da durdu.
Ama çok ÅŸaşırmıştı.
Efendimiz, o bebeğe sevgiyle bakıp;
- Peygamber olduğumu nasıl bildin? diye sordular.
Bebek;
- Hak teâlâ bildirdi. Cebrail de yanımdadır, dedi.
Sonra dua istedi:
- Ya Resulallah! Dua et, Cennette hizmetçin ben olayım.
Efendimiz aleyhisselam tebessüm ederek;
- Peki olur, buyurdular.
Ve istediÄŸi gibi dua ettiler.
Bebek çok sevinmiÅŸti.
- Ya Resulallah! Sen Allah’ın kulu ve Peygamberisin, dedi. Ne mutlu sana iman edene. Yazıklar olsun inkâr edenlere!
Yüzü gülüyordu.
Efendimiz aleyhisselama uzun uzun baktı.
- “Allah!” dedi.
Ve ruhunu teslim etti.
Annesi mi?
Görüp duyduklarından insafa geldi o da.
Kalbindeki düÅŸmanlık sevgiye dönüÅŸtü.
Severek haykırdı “Åžehadet”i.
Müslüman oldu.
Ve ardından;
- Ya Resulallah! Ömrüm küfürde geçti. Sana düÅŸmandım. Ama ÅŸimdi seni her ÅŸeyden daha çok seviyorum, dedi.
Peygamber efendimiz aleyhisselam sevindiler ve;
- Sana müjdeler olsun. Senin için, Cennetten kefen getirildi, buyurdular.
Kadın da çok sevinmiÅŸti.
- Allah! dedi.
Ve ruhunu teslim etti.
İkisinin de cenaze namazlarını eda ettiler.
Aynı kabre defnettiler.
|
