Åžerbetçi Baba "rahmetullahi aleyh", Gelibolu’yu nurlandıran bir Allah dostu.
O devirde genç bir aşık, bu zatın büyüklüÄŸünü iÅŸitip Gelibolu’ya geldi.
Maksadı, ziyaret etmekti bu zatın kabrini.
Ancak çok aradıysa da, bulamadı kabrini.
AkÅŸam olunca, bir eve misafir oldu.
O gece, sevdiklerinden birine göründü mübarek.
Ve rica etti:
- Filan evde misafir olan genci al, bana getir!
Sabah olunca, gidip buldu o genci.
Ve sordu:
- Siz Åžerbetçi Babayı mı ziyaret edecektiniz?
- Evet.
Aldı genci, götürdü mübareÄŸin kabrine.
Genç aşık, kabir başında bir müddet sessiz oturduktan sonra konuÅŸmaya baÅŸladı kabirdekiyle.
Mübarek zat nasihat etti gence:
- Evladım, en mühim ÅŸey, Ä°slamiyet’i öÄŸrenmek ve ona göre yaÅŸamaktır. Allahü teâlânın emir ve yasaklarına ehemmiyet vermeyenler, burada çok piÅŸmanlık çekiyorlar.
Ve ilave etti:
- İman ve itikat doğru değilse, azaptan kurtuluş imkansız burada.
Delikanlı sordu:
- Bana tavsiyeniz nedir efendim?
- “Ehl-i sünnet alimleri”nin kitaplarını okuyup, bir an önce imanını düzeltmeye bak evladım. Ama acele et. Zira ecelin ne zaman geleceÄŸi belli olmaz.
Sana yardıma geldim
O devirde yalnız yaşayan bir kişi vardı.
Evinde ibadetle meÅŸguldü hep.
Ancak bir ara hastalandı ve gitgide şiddetlendi hastalığı.
Bakacak kimsesi de yoktu garibin.
Çaresizlikle açtı ellerini, yalvardı:
- Ya Rabbi! Bana bir yardımcı gönder!
O anda aralandı kapısı.
Ä°çeri nurani bir zat girip gülümsedi kendisine:
- Yalnızsın galiba.
- Evet efendim.
- Yardımcıya mı ihtiyacın var?
- Evet.
- Ben sana yardıma geldim.
Adamcağız hem sevinçli, hem de ÅŸaÅŸkındı.
Zira tanımıyordu bu gelen kişiyi.
Sordu hemen:
- Ä°yi ama siz kimsiniz? Hem kapı kapalıydı, nasıl girebildiniz içeri?
- Mühim deÄŸil. Åžimdi mühim olan, senin hastalığın.
Hemen bir ev ilacı yapıp yedirdi ona.
Allah’ın izniyle adam bir anda ÅŸifa bulup kalktı ayaÄŸa.
Mübarek zat çıkıp giderken fısıldadı:
- Bana Åžerbetçi Baba derler, Gelibolu’da bulunurum.
Adam merak etti bu Allah dostunu.
KoÅŸtu Gelibolu’ya, rica etti ilk rastladığı adama:
- Beni Åžerbetçi Babaya götürür müsün?
Adam;
- Hayhay, dedi.
Ve alıp götürdü onu bir türbeye:
- Ä°ÅŸte, Åžerbetçi Baba burada yatıyor.
Adam tutamadı gözyaÅŸlarını.
Okudu fatihaları, gönderdi ruhuna.
Zor ayrıldı türbesinden.
|
