Ä°stanbul’da yaÅŸayan alim ve Velilerden Seyyid Ahmet Mekki Efendi hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bazı dostları;
- Hocam, insanlar sizi çok seviyor, dediler. Siz çok iyi bir insansınız.
Cevabında;
- Biz, “insanlar sevsin” diye Müslüman deÄŸiliz, buyurdu. Biz, “Allah sevsin” diye Müslümanız. Bizim için Allahü teâlânın sevmesi mühimdir.
Sordular:
- Ä°nsanların sevmesi mühim deÄŸil mi efendim?
- Hayır, hiç mühim deÄŸil! Ä°nsanlara güvenilmez çünkü. Onlar bugün sever, yarın söverler.
Ve ilave etti:
- Biz onların sevmesiyle sevinmez, sövmeleriyle üzülmeyiz. Bizim insanlarla iÅŸimiz yoktur.
Ä°yilerle beraber ol!
Bir gün de, sevdiÄŸi bir gence;
- Evladım, daima iyilerle beraber olmaya bak! buyurdu.
Delikanlı sordu:
- İyilerden kasıt kimlerdir efendim?
- Allahü teâlânın sevdiÄŸi kullardır, buyurdu. Onları sev. Çünkü kiÅŸi, dünya ve ahirette sevdiÄŸi kimselerle beraber olacaktır.
- Çok günahkâr olsa da mı efendim?
- Fark etmez. Ehil ve na ehil, orada beraberdir evladım.
Ve açıkladı:
- Yani bir topluluÄŸun içinde cenâb-ı Hakkın sevdiÄŸi bir kul varsa, o insanların hepsi, onun hürmetine affolup Cennete girer. Allahü teâlânın rahmeti boldur. O cemaatin bir kısmını Cennete koyup, diÄŸerlerini mahrum etmez. Bu, dünyada da böyle deÄŸil mi zaten?
Ve misal verdi:
- Mesela birbirini seven üç beÅŸ kiÅŸi sohbet ederken, oraya bir iki yabancı gelse, onlara; “Kusura bakmayın, sizi aramıza kabul etmeyiz” derler mi?
- Demezler elbet.
- Eh, insanoÄŸlu demezse, cenâb-ı Hak hiç demez.
- Bu, büyük müjde efendim.
- Elbette, bir cemaat Cennete girerken, onların arasındaki ehil olmayanları ayırmazlar. Onlar da, o iyilerle birlikte cennete girerler.
|
