Mevlana Ebu Said Evbehi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir günkü sohbetinde;
- Ä°slamiyet üç kısımdır, buyurdu. Ä°lim, amel ve ihlas.

Sordular:
- Ä°limden maksat nedir efendim?

- Ä°limden maksat, Ä°slamiyet’in bildirdiÄŸi ÅŸeyleri öÄŸrenmek, amelden maksat ise, öÄŸrendiklerini yapmaktır.

- Ya ihlas efendim?

- “Ä°hlas”, her yaptığını Allah için yapmaktır. Bu üçünü yapan kimse Allahü teâlânın rızasına kavuÅŸur. Cenâb-ı Hak bir kulundan razı oldu mu, bütün dünya ve ahiret saadetleri onun olmuÅŸ demektir.

Åžöyle bitirdi:
- Ä°slamiyet’in dışında aranılacak ve imrenilecek hiçbir iyilik yoktur.

Tasavvuf nedir?

Bir gün de;
- Tasavvuf nedir? diye sordular bu zata.

Cevaben;
- Tasavvuf, zamanı en iyi şekilde kullanmaktır, buyurdu.

Sordular yine.
- Sabır nedir efendim?
- Susmaktır.

- Dünyada en güzel ÅŸey nedir efendim?
- Dünyaya düÅŸkün olmamaktır.

- Herkes tarafından sevilmek için ne yapalım hocam?
- Kendinizi sevmeyin.

- Peki ahirette kurtulmak için ne yapalım efendim?
- Korkak ve ürkek yaÅŸayın. Yani imanınızı kaybetmekten korkun, titreyin, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Çünkü bu zamanda imanı kaybetmek çok kolaydır. Nitekim bir kâfir, bir “kelime-i tevhid”i söylemekle nasıl imana kavuÅŸuyorsa, bir mümin de, bir “kelime-i küfr”ü söylemekle küfre düÅŸebilir mâzallah.

Güler yüzlü olun

Bir gün de;
- Müminin alameti nedir, biliyor musunuz? diye sordu sevdiklerine.

Cevaben;
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Müminin alameti, “Güler yüzlü” olmaktır.

Sordu yine:
- Münafığın alametini biliyor musunuz?
- Bilmiyoruz efendim.

- Münafığın alameti de “çatık kaÅŸlı” olmaktır, buyurdu.