Buhara Evliyasından Ebu Hafs-ı Kebir hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir günkü sohbetinde;
- KardeÅŸlerim, mimli konuÅŸmayın. Böyle konuÅŸmak nefsanidir, buyurdu.

Ve daha açıkladı:
- Yani hayırlı bir iÅŸ yapınca, “Ben yaptım, ben ettim…” demeyin. Böyle konuÅŸmak, kula yakışmaz.

Sordular:
- Efendim, mesela çok çalışıp uÄŸraÅŸarak zor bir iÅŸi baÅŸarsak, yine mi “Ben yaptım” demeyeceÄŸiz?

- Evet. Çünkü siz o iÅŸi Allah’ın yardımıyla baÅŸardınız. Cenâb-ı Hak fırsat, imkan ve kabiliyet vermeseydi, siz o iÅŸi yapamazdınız.

- Peki, ne dememiz lazım efendim?

- Ya Rabbi, sana sonsuz ÅŸükürler olsun ki, bu hayırlı iÅŸi bana nasip ettin. Sen bu imkanı vermeseydin, ben bu iÅŸi yapamazdım, demeliyiz.

Ä°ki ÅŸeye dikkat edin

Bir gün de bazı gençler bu zata gelip;
- Bize nasihat eder misiniz? dediler.

Onlara;
- İki şeye dikkat edin, buyurdu. Birincisi, ibadetleri seve seve yapın. İkincisi de kul hakkına girmeyin. Varsa, helallaşın hemen.

Sordular:
- Ya biz haklıysak efendim?

- Olsun, yine de helallaşın. Çünkü hiç belli olmaz. Belki de sen haksızsın. Karşıdaki haklıdır. Her ÅŸeyin doÄŸrusu ahirette ortaya çıkacak.

Ve ekledi:
- Haklı olduÄŸu halde haksızlığı kabul edene Cennette büyük bir köÅŸk verilecektir. Bunu Peygamber efendimiz aleyhisselam haber veriyor ve “Kefili de benim” buyuruyor.

Fütüvvet sahibi ol

Bir gün de sevdiÄŸi bir gence;
- Evladım, sana tavsiyem, fütüvvet sahibi ol, buyurdu.

Delikanlı;
- O nedir efendim? deyince;

- “Fütüvvet”, gücendiÄŸin kimseye iyilik etmek, sevmediÄŸine ihsanda bulunmak ve sıkıldığın insana güler yüz göstermektir, buyurdu.

Genç adam;
- Ama bu çok zor, dedi.

Buyurdu ki:
- Evet, gerçekten zor iÅŸ. Ama unutma ki, “marifet, zoru baÅŸarmak”tır.