Fahreddin-i Acemi hazretlerine "rahmetullahi aleyh" birkaç kişi geldi bir gün.
Herbiri bir sıkıntısını arzedip çaresini sordular.

Birincisi;
- Efendim, çok sıkılıyorum, ne yapayım? diye sordu.

Cevabında;
- Tövbe istiğfar eyle! buyurdu.

İkincisi arzetti:
- Çok hastayım efendim. Ne yapayım?

Cevap aynıydı:
- Tövbe istiğfar eyle!

Üçüncüsü sordu:
- Çok maddi sıkıntı içindeyim efendim. Ne tavsiye edersiniz?
- Tövbe istiğfar eyle!

- Hanımla geçinemiyoruz efendim.
- Tövbe istiğfar eyle!

- Çocuğumuz olmuyor hocam.
- Tövbe istiğfar eyle!

Hayretle birbirlerine bakıştılar:
- Efendim, biz bir şey anlamadık. Hepimize de aynı şeyi tavsiye ettiniz.

Buyurdu ki:
- “Tövbe istiğfar” öyle anahtardır ki, açılmayan kapılar onunla açılır. Allahü teâlâ; “İstiğfar ederseniz, imdadınıza yetişirim” buyuruyor.

Hangi ibadeti yapayım?

Bir Berat gecesinde, talebesinden biri bu zatın huzuruna gelip;
- Efendim, malumunuz bu gece Berat kandili. Bu mübarek geceyi en güzel şekilde ihya etmek istiyorum. Acaba hangi ibadetleri yapayım? diye sordu.

Ona sevgiyle bakıp;
- İlmihal kitabı oku, buyurdu.

Delikanlı şaşırdı.
Zira o, hocasının; “Kur’an-ı kerim oku, namaz kıl, Allah’ı zikret…” gibi bir şey söyleyeceğini düşünüyordu.

Büyük Veli, onun şaşırdığını görünce sordu:
- Sen bu geceyi en iyi şekilde ihya etmeyi istemiyor musun evladım?
- Evet efendim.

- Öyleyse ilmihal kitabı okumakla geçir, buyurdu.

Ve şöyle izah etti:
- Çünkü “ilmihalini öğrenmek”, yani dinini öğrenmek, her Müslümana farzdır evladım. Senin düşündüğün ibadetler ise nafiledir. Halbuki Farz sevabı yanında Nafile ibadetin sevabı, deniz yanında bir damla bile değildir.