Åžam’da vefat eden Halimi Çelebi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün mahalleden bir gencin evine gitmiÅŸti.
Kitaplıkta dizilmiÅŸ dini kitapları göstererek;
- Bunları okuyor musun evladım? diye sordu gence.
Delikanlı;
- Hayır efendim, dedi. Okuyamıyorum.
- Neden oÄŸlum?
- Okumaya pek vaktim olmuyor efendim.
- Pekala, buyurdu. Sana bir ÅŸey soracağım. Mesela hasta olan birisi doktora gidip ilaçlarını alsa. O ilaçları getirip ilaç dolabının raflarına güzelce dizse. Onları kullanmadığı müddetçe o ilaçların ona bir faydası olur mu?
Delikanlı düÅŸünmeden cevap verdi:
- Olmaz tabii efendim.
- Peki, bir kimse de dini kitapları alıp kitaplığın raflarına dizse. Onları okumadığı müddetçe o kitaplardan istifade edebilir mi?
Genç büktü boynunu:
- Edemez tabii hocam.
- Ne demek istediğimi anlıyorsun değil mi?
- Evet efendim, çok iyi anladım. Bugünden itibaren okuyacağım inÅŸallah.
Çok yaÅŸamak istiyorum
Bir gün de bir kimse bu zata gelip;
- Efendim, ben uzun yaşamak istiyorum, acaba ne yapmalıyım? diye sordu.
Cevabında;
- Öyleyse ölümü unutma, buyurdu.
O kimse şaşırmıştı:
- Efendim ben ölmeÄŸi deÄŸil, çok yaÅŸamayı istiyorum.
- Ä°yi ya, çok yaÅŸamak istiyorsan, ölümü hatırından çıkarma. Çünkü ölümü hatırlamak, ömrü uzatır.
O kimse sordu:
- Peki, ya ölümü unutmak efendim?
- “Ölüm”ü unutanın ömrü kısa olur. Böyleleri üç ÅŸeye hasret giderler. Topladığına doymaz, umduÄŸuna kavuÅŸamaz, ahiret yolculuÄŸu için yeterli hazırlık yapamazlar.
|
