Kabr-i ÅŸerifi Ä°stanbul’da bulunan Velilerden Seyyid Velayet hazretleri ”rahmetullahi aleyh“, bir gün sevdiÄŸi bir gence;

- Akıllı oÄŸlum! Allahü teâlânın sevmediÄŸi bu dünyanın arkasında koÅŸma! buyurdu. Gönlünü hep Allahü teâlâya baÄŸlamak nimetini elden kaçırma! Ne sattığını ve buna karşılık neyi aldığını düÅŸün!

Åžöyle devam etti:
- Dünyayı ele geçirmek için ahiretini vermek ve insanlara yaranmak için Allahü teâlâyı gücendirmek, ahmaklıktır. Dünya ile ahiret birbirinin zıddıdır, tersidir. Ä°kisinin sevgisi bir kalbde toplanamaz.

Delikanlı sordu:
- Tavsiyeniz nedir efendim?

- Bu iki zıttan dilediÄŸini seç ve seçtiÄŸine karşılık kendini sat, feda et!

Genç sordu:
- Yani ahireti seç, demek istiyorsunuz.

- Elbette. Ahiret azabı da Cennet nimetleri de sonsuzdur oÄŸlum. Dünyada olanlar ise pek azdır. Elde kalmaz. Üstelik Allahü teâlâ dünyayı sevmez, ahireti sever.

Åžöyle bitirdi:
- Büyüklerimiz; “Ä°stediÄŸin gibi yaÅŸa, bir gün öleceksin! Ä°stediÄŸini topla, bir gün ayrılacaksın!” buyuruyorlar.

Allah için iÅŸ yapın

Bir gün de sevdiklerine buyurdu ki:
- KardeÅŸlerim, ahirette "Nasıl yaptığımız" deÄŸil, "Niçin yaptığımız" sorulacak.

Sordular:
- Yani ne niyetle yaptığımız mı efendim?
- Evet. Bir iÅŸi niçin yapıyoruz? Ona bakalım önce. “Ä°nsanlar için” mi? “Allah için” mi?

- Ä°nsanlar için yaptıysak hocam?
- İşimiz insanlara bırakılır.

- Ya Allah içinse efendim?
- Ä°ÅŸte o zaman kurtuluruz ahirette.