Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý sevdiklerine;
- Güzel olan imandýr, buyurdu. Yani Allahü teâlâ güzel olarak imaný yaratmýþtýr. Ýman güzeldir. Dolayýsýyla iman kimde varsa o da güzel ve kýymetlidir.

Sordular:
- Ýman yoksa efendim?
- Ýmaný olmayan, kim olursa olsun çirkindir, kýymetsizdir. Ýmansýzlýk felakettedir.

Ve izah etti:
- Ýman, insanýn güzelliðidir. Kimde iman çok kuvvetliyse o hepsinden güzeldir.

Ve misal verdi:
- Mesela âlimler, evliyalar güzeldir. Takva sahibi olanlar daha güzeldir. Eshab-ý kiram çok daha güzeldir.

- Ya Peygamberimiz efendim?
- Efendimiz “aleyhisselam” en güzeldir. Çünkü O, iman nuru ile nur olmuþtur. Ýþte o iman nurunun zerresi kimde varsa, o da güzeldir.

Günah, imaný giderir mi?

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, günah iþlemekle insan kâfir olur mu? diye sordular.

Cevabýnda;
- Eðer önem verdiði halde günah iþlerse küfre düþmez, buyurdu.

Sordular:
- Harama önem verip vermemenin ölçüsü nedir efendim?
- Eðer haram iþledikten sonra, piþman oluyor ve üzülüyorsa, önem veriyor demektir. Ýmaný gitmez. Ama piþman olmuyorsa, hiç üzülmüyorsa, harama önem vermiyor demektir.

Ve misal verdi:
- Mesela iki kiþi akþam içki içip sarhoþ olsalar. Sabahleyin uyandýklarýnda, biri akþam yaptýðýný hatýrlayýp; “Þu zýkkýmý yine içtim, yine günaha girdim” der ve üzülürse, bunun imaný gitmez. Sadece fasýk olur.

Ve ilave etti:
- Diðeri, içki içtiðini hatýrlayýnca yaptýðýna hiç piþmanlýk duymaz, üzülmez ve hiçbir þey olmamýþ gibi kalkýp iþine giderse, harama önem vermemiþ olur ki, imaný gider mâzallah.